paramdam.....

"I can see dead people"… linya mula sa movie na The Sixth Sense…

Hindi pa nangyari sa akin yun… although may other stories ako to tell about it, some other time..

But lately, I’ve been encountering various people, not only here in blogosphere but also from chat rooms, and hearing their sickness-related stories.

Mere coincidence or God’s will, hanggang ngayon di ko pa rin makuha ang message nung nasa itaas kung bakit Niya ako ipinakikilala sa kanila.

Significantly, I’ve been nursing my kidneys since grade school. I was diagnosed with failing kidneys, at tinakot ng tadong doktor na yun ang mga magulang ko! Sabihin ba naman na isang taon na lang daw ang itatagal ng mura at virgin kong katawan! Abay e di syempre ka naman at super sakit nun sa damdamin ng mga mapagmahal kong magulang!

Kaya pala kung alagaan ako dati e ganun ganun na lang… at as usual, andun yung mga pagkaing makikita mo lang kapag maysakit ka at kung kelan wala kang gana at talagang napakahirap kumain… Kaya pala ganun na lang ang galit at pagpipilit ng tatay ko pag ayaw nang tanggapin ng katawan ko ang mga gamot na halos sinlaki ng buto ng langka (at meron ding hugis ataul!)… akala ko galit siya sa akin dahil sinasayang ko yung mga gamot kaya nya ako pinapagalitan, yun pala ayaw pa din naman nyang mawala ako ng ganun kaaga..

Di ko alam kung bakit tumagal pa ako ng ganito, at kung paano ako gumaling… dahil sa tagal kong maysakit e may mga pagkakataong dinaya ko na din sila na kunyari ay ininom ko nga yung mga gamot..

Nakita siguro ni Bro na may malaki pa akong papel na gagampanan sa mundo (maybe I can save the world mula sa prediction ni Nostradamus sa 2012) at marami pa syang plano para sa akin kaya di nya tinapos ang talambuhay ko nang ganon ganon na lang…

At eto nga ako ngayon… gaya pa rin ng dati… nag eenjoy pa rin sa pakete ng maaalat at mamantikang junk foods… wala talagang magagawa… matigas ang ulo e! dinadaan na lang sa pag-inom ng isang timbang tubig at isang galong sabaw ng buko pagkatapos namnamin ang sarap ng lasong papatay sa akin!

Kaya nga siguro ako pasimpleng binabatukan ni Bro.. medyo matauhan man lang daw ako sa ginagawa ko sa aking katawang lupa.. Ipinapaalala na minsan sa aking buhay, sa gitna ng aking pagkakaratay, e ipinangako ko sa kanyang aalagaan kong mabuti itong katawang to pagalingin lang nya ako…

Kaliwat kanang pagbatok ang ipinanggising sa kin… una e para alagaan ko ang sarili ko… ikalawa ay dahil “minsan nakakalimot” na din akong makipagkwentuhan sa Kanya. Oo nga naman, hindi naman rason na porket wala syang “bahay” dito e nangangahulugan iyong dapat ko na rin syang kalimutang kamustahin man lang…

Sori bro…

patay na ako, invited ka

di ko maipaliwanag ang nararamdaman ko nung napanood ko sa tv kagabi ang procession ng remains ni former pres. aquino. sobrang dami ng tao. tingin ko, marami dun e nakikiusyuso lang, pero sigurado ako outnumbered naman yun nung mga totoong nagdadalamhati sa pagkawala nya..

sabi nga nila, kapag nawala na ang isang tao, dun mo daw makikita kung anong klaseng tao ba siya nung nabubuhay pa. kung madami bang nagpupuyat sa kanyang lamay, at kung madami bang nakikidalamhati sa kanyang libing. At manghihinayang sa kanyang pagkawala.

napagisip-isip ko, pag ako kaya ang namatay, madami kayang pupunta at sisilip sa akin?

ilan kaya ang pipirma sa aking “log book”?

ilan kaya ang hindi matatakot sumilip sa akin sa loob ng aking kabaong?

ilan ang matatawa sa kapal ng aking make-up?

o pilit sisilip kung may suot ba akong sapatos?

ilan kaya ang matutuwa sa aking pagpanaw? o totoong malulungkot at magdadalamhati?

pupunta din kaya yung mga nakaaway ko? sabihan kaya ako ng “sabi ko sayo una-una lang yan”?

meron pa rin kaya na magdadalawang isip na makita ako sa huling pagkakataon?

ilan kaya ang mag-effort na ipagpaliban ang kanilang importanteng schedule para lang makasama sa paghahatid sa akin sa libingan?

may eksena kayang “sasama ako! sasama ako! nyeta! bakit nyo ko itinulak??!” LOL

Trivia,

1. nagpupunta ako sa patay, pero bilang lang talaga ang pagkakataon na sumisilip ako sa kabaong, duwag kasi ako e! napapanaginipan ko kasi yung patay!
2. allergic at sensitive ang aking pagmumukha sa make-up, kaya ibibilin kong wag akong lagyan ng makeup kasi baka tigyawatin ako! LOLZ
3. tanong lang, kelangan ba talagang nakasapatos pa? oo sige, ibibilin ko na dapat suot ko ang aking chucky.
4. hindi ako palakaibigan, suplado akong tingnan, mapili ako sa kaibigan at hindi ako madaling magtiwala. Konti lang ang tunay na kaibigan ko… Wish ko lang, kahit dun man lang e makumpleto naman kami!

5. totoo bang masamang magdala ng kahit anong pagkain galing sa lamay? o sige, eat all you can sa burol pag ako ang namatay! pero subukan mong magdala ng kahit isang piraso ng kendi pauwi, kakamutin ko talaga ang pwet mo!! nyahaha!!

Ikaw, sasama ka ba sa libing ko???