salamas po!

panoorin mo ang isang lumang video na ito na bahagyang kumalembang sa aking maduming pag-iisip. Malamang halos lahat ng babae e negatibo ang ang magiging reaksyon dito sa videong ito. But for us guys, aminin mong nakiliti ang imahinasyon mo sa scenario na to!

Ayos!!

Kung ikaw ba brod (regardless kung married ka or in a relationship) tapos walang ibang nakakakita, walang ibang makakaalam, tapos may chance ka na maka-score sa isang celebrity/sexy/super-hot / girl of your fantasy at very vocal kang i-flirt o kaya pasimple kang hihingahan sa tenga with the words; 

“I am horny… haaaaaaahhh”…..  LOL!!

Imagine this.. Una, walaaaaa kang kagastos gastos, walang tsetse-buretse, tapos one-time-big-time mong makukuha/matitikman/mararanasan yung isa sa mga halos imposibleng bagay na matagal mong pinapangarap.. at eto na nga…. Eto na yun.. magiinarte ka pa ba?? Papakachoosy pa?

Would you go for it?

HINDI, kasi totally devoted ako sa wife/gf ko e..

Universal truth, meron talagang mga ipinanganak na santo o kaya naman ay masyadong panatiko sa kanilang mga partner sa buhay. Kami Sila yung sumumpa na malalaglag ang betlog pag nag-attempt na tumingin sa boobs ng iba o humipo ng kamay ng ibang babae.

Girls, kami sila yung iniwan nyong umiiyak noon kase sabi mo e “boring, masyadong mabait”.. Actually endangered species na kami sila. Bading pa yung karamihan sa kanila.  So kung hindi taken e bading. Asa pa kayo.

Pass ako dyan brod, mahirap na.. baka malaman nya, lagot ako dun!

Chicken nature. Naaalala ko bigla yung alagang tandang ni Mang Kanor, tuwing makakabarako sa isa sa mga inahin buong gilas na iuunat at hahampasin ng malakas ang kanyang dibdib ang kanyang  ang kanyang pakpak, habang yung  inahin naman e walang magawa at masabi kundi… “Pakkpaaakkk ppaaakpaakkk poopaakk pooopaakkkk…” 

Sa totoo lang, hindi naman palaging applicable ang “men are born polygamous”.. paglilinaw lang, hindi kami ander!  nga lang, pinapahalagahan namin ang katahimikan ng aming buhay... 

Meaning? At times, hindi dahil ginagawa namin ang isang bagay na gusto/ayaw ng babae na gawin namin e nawawala na ang tikas ng aming pagkalalake. Ang totoo, nagiging praktikal lang kami. Simple lang, Less mistakes, less confrontations, less arguments, less hassle, menos gastos, more peace of mind.

Gets mo na?

Ganito kasi yan brod.. Regardless kung sino ang at fault sa isang argumento, in the end lalaki pa rin ang may obligasyong magpakumbaba/umintindi/manuyo sa babae. Sounds familiar? Tapos, babae pa ang may lakas na loob na magpahard to get, so kelangan mo pa rin brod mag-effort, magastusan, tumalon sa bangin at magpabangga sa pison para lang mapangiti ulet etong si babae at masabi mong abswelto ka na… yun ang maling akala mo!! “History repeats itself” ika nga.. dahil itaga mo sa bato brod, paulit-ulit na nyang isusumbat at gagamitin laban sayo ang lahat ng mga nagawa mong katangahan.

Mga hinayupak kayo! Oo na! basta atin-atin lang to ah!

Eto yung sagot ng taong napipilitan/nagpapapilit lamang. Hindi naman dahil sa bad influence ang barkada. Pero minsan kasi sila din yung motivating force natin to go out of the norm. Sapagkat ang bawat isa sa atin ay may natatagong paniniwala na ang buhay pag paulit-ulit lang ay nakakasawa rin. 

At dahil sadyang may mga bagay na hindi masaya o hindi mo kayang gawin pag walang magtutulak sayo. Kagaya na lang ng cliff diving o bungee jumping, hindi yan masayang gawin kapag magisa ka. Muka ka lang tanga nun! 

Kahit sa barkadahan may competition pa rin yan. At kung kaya mong gawin ang isang bagay and you can get away with it syempre pa ikaw ang pinakaastig sa tropa nyo..

Kung lahat sila e tumalon sa tulay at ikaw na lang ang hindi, chicken ka.

Kung lahat sila e umiinom ng beer at juice lang ang order mo, ano ka chicks??

Kung lahat sila e may ka-table at nakikihimas ka lang sa katabi mo.. brod hita ko na yan!! bakla ka ba???

Kung etong super sexy na chiching e kusang nagpapatuka sayo, OO SA IYO, IKAW ANG GUSTO, IKAW NA ANG POGI SA LAHAT NG BARKADA MO, tas tatanggihan mo? Kahit pinagtutulakan ka na nila sa isang bagay na alam mong gusto mo din? 

Spell pressure di ba??

GO!

Sagot na walang kakurap kurap! Walang hesitation, walang pressure! Dahil ikaw ang idolo ng mga barkada mo, ikaw ang kinaiinggitan, sapagkat wala kang takot sa consquences, sapagkat astig ka! Dahil ikaw ang alpha male sa inyong grupo!

***

Pero ano’t ano man ang maging choice ng isang lalaki sa bawat pagkakataon, naniniwala pa rin ako sa free will. Kanya kanyang paniniwala, kanya kanyang rason. Ako personally, hindi ako naniniwala na may taong ubod ng linis ang pagkatao. Yung tipong anghel na kumikinang kinang sa puti at linis! 

Tingin ko lang ah, may mga pagkakataon na ginagawa natin ang isang bagay labag man ito o hindi sa ating kalooban, depende sa pagkakataon. Maaring ikahiya natin ito pagkatapos o ipagmayabang pero yung mga pagkakataong kelangang subukin ang ating prinsipyo at pagkatao ang nagbibigay kulay sa ating buhay at mas naghahatid sa atin ng mga tumatatak na mensahe at leksyon.

 an_indecent_mind

ok game!!

sige let's play this, trip trip lang!

may premyo ang pinakacreative at patok!

an_indecent_mind

Reflections

Mahal na araw na at eto ang isa sa mga nakakamiss sa pinas!


Eto ang araw ng mga himala dahil walang mabigat na trapik sa EDSA, makikita na ang mga sasakyan e puro pauwi sa probinsya. Mahabang bakasyon, yung mga hindi natin mahagilap buong taon e nagpaparamdam at ngayon ang tamang pagkakataon para mag-reunion kasama ang mga barkada at pamilya.

Relaxation? Syempre Beach ang unang papasok sa isip natin di ba? Eto ung panahon para magamit na ang pinakatatago-tagong two-piece bikini at saka maipakita ang ipinagmamayabang na six-pack abs. (Well, wala ako nyan one pack ab lang ang meron ako, one big pack! LOL!)

Pero para sa sa ating mga OFW na malayo sa ating mga pamilya, lalo na yung mga andito sa disyerto na walang laya na magdaos ng ganitong mga okasyon, wala tayong magawa kundi ang mainggit sa kanila at magbuntong-hininga..

Pero subukan kaya natin gawing mas malalim ang kahulugan nito para sa ating buhay? Tutal madami naman tayong oras e. Gawin kaya nating ang mahal na araw ay simpleng pananahimik, pagsisisi sa ating mga nagawang kasalanan, pag-aayuno at penitensya, pagninilay-nilay sa mga aral ng ating mahal na Panginoon. Tingin ko, hindi naman kelangan magpahagupit hanggang mawasak ang likod o kaya e magpapako pa sa krus para lang maipakita na nagsisisi tayo sa mga nagawa nating kasalanan.

Higit sa anupaman, para sa akin mas importante pa rin ang mataimtim at taos sa puso na pagdarasal at personal na pakikipag-ugnayan sa Diyos. Kahit nga simpleng pagpigil sa mga bagay na gustong gusto nating gawin e isang uri na din ng penetensya yan e. Pwede namang magpahinga muna sa paggamit ng Facebook, paglalaro ng video games, o kaya e papagpahingahin muna ang ating celfon.

Pagninilay. Sa mga bagay na nangyari at nangyayari sa ating buhay, mabuti man o masama. Ano nga ba ang tunay na mensahe ng Panginoon sa atin?

Pagpapasalamat. Sa lahat ng mga biyayang dumating at nakamit, sa mga bagong kaibigan, bagong trabaho, bawat araw ng paggising, panibagong pagkakataon para magbago.

Pasensya. Sa lahat ng mga bagay na ating pinakaaasam asam at matagal nang idinadasal, maaaring hindi pa napapanahon na ibigay sa atin o kaya naman ay may mas magandang plano ang Diyos para sa atin.

Pagpapatawad. Sa lahat ng mga taong nakasalamuha, naging kaibigan o kasamaan ng loob. Kagaya ng pagpapatawad ng ating Panginoon sa lahat ng mga umalipusta at tumuya sa kanya at sa buong puso nyang pagtanggap sa kalooban ng ating Ama.

Pagbangon. Mula sa masamang nakaraan, ang okasyon na ito ay isang simbolo ng patuloy na pagbangon. Maaaring nasaktan tayo, maaring nadapa at nasugatan, nagrereklamo ka na ba? Alalahanin mo ang limang banal na sugat na ininda ng ating Panginoong Hesus noong mapako sya sa krus, para sa atin.

Pagpapahalaga. Maaalala mo ang mga taong nakatulong sayo na maging isang mas mabuting tao. Ang mga taong naging kasangkapan upang maipadama ng Panginoon ang kanyang walang hanggang pagmamahal sa atin.

Pagkamulat. Maaalala mo ang mga ang mga taong nakagawa sayo ng masama at mga pangyayari na hindi akma sa ating kagustuhan. Sana, sa pagdiriwang na ito makita natin ang malaking imahe at tunay na mensahe sa ating buhay ng mga pangyayari at hindi tayo tumingin sa maliliit na detalye lang. Maaaring nangyari ang lahat para mamulat ang isipan natin sa mga kung anong meron tayo, sa mga bagay na walang saysay at dapat na lang talikdan at mas pahalagahan ang mga taong tunay na nagpapahalaga satin. Sapagkat ang bawat tao, mabuti man o masama, ay isang instrumento at kasangkapan para sa ikabubuti ng kanyang kapwa, depende na lang sa kung paanong aspeto natin ito titingnan.

Pagbabago. Kelanman, hindi naman naging huli ang lahat para sa ating pagbabago. Walang sinumang pagkasama-sama sa mata ng tao ang masama para sa ating Panginoon. Alalahanin natin, ang kanyang mga disipulo at mga propeta ay pawang mga makasalanan. Subalit sila ang mga tinawag at buong pusong tinanggap para ipahayag ang mga salita ng ating Panginoon.

Pamilya. Higit sa lahat, ang mahal na araw ay panahon ng muling pagsasama-sama ng buong pamilya. Isang piging, isang malaking salo-salo. Panahon ng kamustahan, tawanan at muling pagiging isa.

At syempre naiinggit naman ako! Haha!

Sa lahat, enjoy your long vacation!

Stay safe!



an_indecent_mind

chasing pavement

Is this the life you have pictured of yourself when you were still young?

Is this the path you were supposed to take to live with what you’ve wanted since?

What have you actually done to realize your dreams?

Punumpuno tayo ng mga pangarap nung mga bata pa tayo, mga bagay na dapat gawin, mga lugar na gustong puntahan, madami tayong gustong patunayan sa ating sarili, masumpungan ang mga bagay na alam nating may kapasidad tayong makuha, makasama sa buhay ang taong nakalaan sa atin..

Pero di naman pala kasi ganun kasimple ang buhay.. Noong bata pa tayo, wala naman tayo magagawa dahil  kung ano ang gusto ng mga taong nakapaligid sa atin e yun ang madalas na nasusunod. Kung ano ang mas makakabuti sa nakakarami sa ating pamilya, yun ang mas nauuna nating maisip...

Common people like us were born with lots of complications and most of the times we are just driven by forces against our will.

Madalas nating inasam na sana dumating ang pagkakataon na pwede na tayong magdesisyon para sa mga sarili natin. Pumili ng kung ano at sino ang talagang gusto natin, nang walang nagdidikta.. Yung tipong sarili lang natin ang ating iisipin.. kahit isang araw lang.. yung walang anumang iisipin sa muling pagmulat ng mata sa kinabukasan..

Kung di mo naranasan ang lahat ng mga kumplikasyong ito, napakawerte mo kaibigan..

Pero eto ngayon may tamang pag-iisip ka na at may kalayaang pumili pero asan ka na nga  ba? Ito ba ang buhay na pinangarap mo noon? Ginawa mo ba ang lahat ng pwedeng gawin para matupad mo ang gusto mo?

Minsan kasi, masyado lang nating ginagawang kumplikado ang mga bagay na gusto nating gawin.. Nasubukan mo na bang kausapin at humingi ng opinyon sa mga paslit? Minsan marerealize mo may punto din nga sila, na simple lang ang problema, simple lang ang solusyon.

 

Ang isang malaking problema nga lang siguro, sa dami na ng mga napagdaanan natin, takot tayong sumubok humakbang at magkamali.. kaya nagkakasya na lang tayo sa isang sulok na nakasanayan na natin. Hanggang sa yung mga pangarap natin nagsisilbing palamuti na lang sa sulok ng ating isipan. Kaya eto araw araw na lang tayong palaging kulang, palaging umaasam sa isang bagay na di natin magawang tikman..

 Sa madaming pagkakataon, nasambit mo na siguro na, “sana simple lang ang buhay..”

Pero sino ba ang nagpapagulo at ginagawang kumplikado ang lahat? di ba tayo din mismo?

Madami kang gustong patunayan.. pero ano ba ang ginagawa mo ngayon?

Nasubukan mo na bang humakbang?

an_indecent_mind

 

parausan

ayan ka na naman.. ilang beses na nga ba tayong ganito nitong mga nakaraang buwan?

Wag kang magtaka, naeenjoy ko lang naman ang mga pagkakataong tahimik lang ako at hinahayaang dumaan ang panahon sa harapan ko. Hindi pa din naman ako handang basta na lang iwan ka, mahirap din naman kasing basta na lang talikuran ang isang kagaya mo.

Kase sa totoo lang ah, ikaw lang naman ang totoong handang makinig sa lahat ng kaangasan at kayabangan ko. ikaw din naman ang isa sa mga dahilan kung bakit umiinog nang marahan at sa tempong hindi nakakabagot ang aking mundo. ikaw ang isang piping saksi na kahit papaano ay hindi lang puro walang kawawaan ang madalas na namumutakti sa bibig ko-- may sense din naman ako paminsan-minsan di ba? ikaw din ang nagpakilala sa akin sa mga taong madalas kong kahalubilo sa ngayon..

Mula sa panandaliang paglayo,  ika isang libo’t isang beses na yatang sinilip kita sa tahimik at madilim na sulok mong kinalalagyan. tangan-tangan sa aking pasmadong kamay ang munting lalagyanang bubog ng inuming nagbibigay ng gumuguhit na init sa aking lalamunan.

Lumagok.. matamang tinitigan ang anyo mong dati ay masigla at puno ng buhay..

Ngunit kagaya pa rin ng dati, hindi ko alam kung pano ako magsisimula…

ganito na lang ako palagi, mataman ka lang pinagmamasdan, umaasa at naghihintay na pasimple mong kindatan o kawayan man lang.. ang muli mong anyayahan na ako ay magbigay ng aliw o ikaw ang magpaunlak sa aking hanap.. isang uri ng pagsasalong sa wari ko ay di naman na lingid sa mata ng marami..

ngunit ngayong sandaling ito ay walang pagkakaiba sa nagdaang mga araw, paulit ulit na lang na bigo ako. 

Nawala na nga bang tuluyan ang mga mahaliparot kong pangangantyaw sayo. Ewan ko ba, napaglipasan na ata ako ng panahon o sadyang hanggang dun lang ang kaya ko? o talagang nasasabaw na lang ako ngayon sa tuwing kaharap ka?

Hindi ko alam kung nagsasawa ba ako na palaging andyan ka lang o sadyang gusto ko lang ng kaunting katahimikan. Siguro nga hinahanap hanap ko na rin yung excitement gaya ng dati, tulad ng paglalaway ko sa manggang maasim na may bagoong, kapag di kita nabibisita at nakakausap. Yung parang hayskul na kakabog ang dibdib sa tuwing maguumpisa na akong lulunurin ng mga imahinasyon ko at hindi mapakali pag di ito naikwento sayo.

pero alam kong isang araw ay mababalik ang dati nating samahan -- gaya ng dati.. yung walang ubos ang mga walang kwenta nating kwentuhan. Yung tawanan na parang wala nang bukas..

lumilipas ang lahat… kumukupas..

pero gaya ng pagmamahal natin sa isang lumang awitin na na may kapangyarihang makapagpabalik ng masasayang alaala, sa isang lumang kaibigan na hindi nakakausap pero palaging andyan lang, sa isang gutay-gutay ngunit mas kumportableng sneakers, sa isang paboritong maong na kupas, sa nagiisang maginhawa at gula-gulanit na t-shirt pantulog, sa pambahay na tsinelas na pilit hahagilapin ng mga paang pagal.

Sadyang may mga bagay na nagdudulot ng kakaibang ginhawa sa atin na mahirap ipagpalit o basta na lang kalimutan. Hahanapin at babalikan pa rin natin iyon isang araw.

Gaya MO.

Babalik at babalik ako… muling hahabi ng mga pangungusap na walang kawawaan..

mamaya.. bukas.. sa makalawa…

sa muling pakikipagkumpetensya ng aking diwa sa aking pagtipa.

an_indecent_mind

 

tips on how to get laid with a Nun

The Hippie and the Nun


Once apon a time (Approximately, 30 years ago) there was a Hipster who had just gotten stoned. He got on a bus and sat at the back where there was a Nun reading the Bible. Being stoned, he asked, “Hey. Wanna hook up and score?”

The Nun simply replied, “No no, thank-you anyway. My virginity is Sacred.” Feeling stupid, the Hippie finally gets to his stop and is about to leave when the bus driver stops him.

“Dude, if you really want to hook up with her, you should go down to the Church every Sunday. She is a Christian and a dedicated one too. She literally LOVES Jesus!”

This gave him an idea.

He dressed up as Jesus and walked into the Church on Sunday. Sure enough, he saw the Nun praying. He walked up to her, held out his arms and said, “Behold. I am the mighty Jesus Christ. Lets score.” She was overjoyed

After it was over he ripped off the Costume and screamed, “Hah! I’m really the Hippie!.”



The Nun simply replied,” And I’m really the Bus Driver.”


LOL!!!



an_indecent_mind

kanlungan

minsan may isang ibong pinagarap mong maturuan kung paano matutong lumipad.

sa bawat araw, ibinuhos mo ang lahat ng iyong atensyon at kaalaman sapagkat pursigido ka na gabayan sya.

paunti unti, pilit mong hinulma ang kanyang lakas ng loob na gawin ang isang bagay na dapat makaya nyang gawin.

tinuruan mong maging matatag hindi lang ang kanyang katawan ngunit mas higit ang kanyang kalooban.

hanggang isang araw sa iyong paggising wala na sya sa kanyang natatanging sulok, andun na sya sa kalawakan at buong tayog na lumilipad..

dun sa lugar na ninais mong marating nya na dati lang ay kanyang lubhang kinatatakutan.

hayon sya ngayon at malayang pumapagaspas ang mga pakpak, mga bagwis na kelan lamang ay naalangan syang ibuka..

kasabay ng pagkaaliw at pagkamangha, magkahalong emosyon ang bumabalot sayo ngayon...

masaya ka sapagkat may isang nilalang kang natulungang matuklasan ang angking kakanyahan na sadyang meron sya. masaya ka na sa unang pagkakataon ay nakita mo ang tunay na kasiyahan sa kanya.

ngunit kaalinsabay nito ay dahan dahan ka ding nilulukuban ng mumunting takot at pag aalala..

ngayon ngang natuto na sya, ngayong tingin mo ay kaya na nyang mag-isa, kailangan ka pa ba nya?



*****

sapagkat sadyang wala namang permanente sa buhay ng tao, lahat ay magbabago. lahat ng dumating ay mawawala din.

tulad din ng tamis ng hanging dulot ng amihan. tulad din ng masamyong dampi ng sikat ng araw sa umaga. tulad ng galak na hatid ng bawat bahaghari at bulalakaw.

lahat ay panandalian lang.




larawan mula kay gugel



an_indecent_mind

ang bawat bata....

Mommy, ayoko na mag-aral...
Ha? Bakit naman?
Kasi baka magalit ka sa akin...
Bakit naman ako magagalit?
Kasi minsan may mali ako sa exams.
Mommy, nahihiya ako sa 'yo pag hinde ako magaling sa school... :((

(This is an excerpt from a friend’s FB wall; conversation with her 4-year old kiddo over dinner..)

****

Sa maraming mga pagkakataon, napapatitig ako sa mga bata na malayang naglalaro, nagtatampisaw sa ulan, walang kapaguran sa pakikipaghabulan, taglay ang mga inosenteng halakhakan at ningning sa kanilang mga mata.

Ansarap nilang tingnan no?

Ni hindi mo nga mamamalayan na tumatakbo ang oras sa panonood lang sa kanila... di natin maiwasang mainggit -- mabuti pa ang mga batang ito walang iniisip na anumang problema.

Kakain pag nagutom, babalik sa paglalaro kapag nabusog, matutulog kapag napagod, iiyak kapag nasaktan, tatahan pag niyakap at inalo alo...

Napakasimple lang ng kanilang buhay.

Marahil kagaya ko rin, labis kang natutuwa sa early development ng mga bata ngayon. Mas makulit, mas madaldal, mas madaming alam. At oo syempre naman hindi ako kelangan magpatalo sa makukulit nilang mga tanong at walang katapusang "bakit??".

Kadalasan pag nakikita natin yung kabibohan at potensyal nila, mas pinipili nating magsimula silang mas matuto at palawakin ang pakikisalamuha sa maagang pagpasok sa eskwelahan. Minsan nga lang nakakaligtaan natin na sa kanilang murang edad e dapat sana nag eenjoy pa sya sa paglalaro at pagtuklas ng mga bagay -- sa labas ng mga dingding ng paaralan.

Noong nag-aaral pa tayo pinipilit din nating maabot ang pinakamataas na marka, pinakamataas na karangalan, maging pinakasikat sa klase, pambato ng school. Sa mga katagang madalas nating marinig sa ibang tao na “malayo ang mararating ng batang to” o kaya sa tuwing pinupuri tayo ng ating mga magulang sa harap ng kanilang mga kaibigan, di natin maiwasang mangiti. Masarap sa pakiramdam.

Pero kapalit ng lahat ng pagpapaka nerd mo at walang katapusang pagsusunog ng kilay, di mo na napansin na nasakripisyo na pala ang sariling oras para mas matikman mo ang sarap ng iyong kabataan. Nagising ka na lang isang umaga na nasanay ka na lang na nakikipagkumpetensya sa lahat ng nasa paligid mo.

Hanggang ngayon hindi ka pwdeng pumetiks kahit saglit, parang anlaking kasalanan pag rumelax relax lang.. Magmula sa apat na sulok ng mababang paaralan paakyat sa bawat palapag ng iyong munting cubicle na ginagalawan, tuloy pa rin ang pakikipagtunggali mo sa mundong iyong nakagisnan.

Survival of the fittest. Nakalakhan mo na at nakasanayan ang pressure at kumpetisyon.

Pero kelan na nga ba ang panahon para i-enjoy ang lahat sa buhay mo? ang lahat lahat ng pinagpaguran mo? pag retired ka na? sa panahong malayo na ang loob ng anak mo sayo? sa panahong dalawa na lang kayo ng asawa mo? sa panahong hindi mo na kaya pang magbyahe ng malayo at matagal dahil sa katandaan mo? Darating ang panahon, saglit kang lilingon sa lahat ng nagawa mo, sa lahat ng meron ka. Kakapain mo sa sarili mo, para san nga ba lahat ng pinaghirapan ko? Masaya na nga ba ako ngayong nasa akin na ang mga bagay na noon ay pinapangarap ko lamang?

Kundangan kasi noong bata pa tayo bakit ba kase masyado tayong nagmamadali sa ating paglaki at pinipilit hatakin ang panahon? Tapos ngayon kung kelan tumatanda na at nagkaisip saka naman pilit pinapabagal ang mundo sa pag ikot nito.

Ngayon lagi na tayong nakalingon sa ating pagkabata, yung panahon na kung kelan napakasimple lang ng buhay. Ang sarap lang sanang balikan yung panahon na lahat ng bagay ay hindi pa ganun kakumplikado, na pwede kang magdesisyon nang walang inaalalang ibang maaapektuhan kundi ang iyong sarili. Pero di na ganun kasimple ang lahat.

Kaya’t sa aking pagtanda, sa paglaki ng aking magiging mga anak, sana kahit papaano matulungan ko sila na maramdaman ang tunay na saya ng pagkabata. Maranasan sana nila ang buhay at its fullest at magenjoy. Maipadama ko sana na ang buhay ay hindi lang umiikot sa pagiging number one sa loob ng apat na sulok ng paaralan. Na higit na mahalaga na makita nila ang ibat ibang aspeto buhay lalo na ang mabuting pakikipagkapwa at maappreciate ang mga bagay na meron sila, maliit man o malaki.

I think everybody should get rich and famous

and do everything they ever dreamed of

so they can see that it's not the answer.

Jim Carrey

**pix mula kay google
 
 
an_indecent_mind
 

tigang

sa unang pagpatak ng ulan sa iyong pisngi, di ka makapaniwala at di mo maikubli ang nadaramang kaligayahan.

maisasatitik mo pa ba ang kahungkagan ng pakiramdam mo ngayon, ikaw at ang matagal mo nang kinikimkim na bagot sa kakahintay? kelan na nga ba ang huli? kung hindi pa ngayon, kelan pa kaya?

larawan ng isang tigang na pagkatao, ang tanging asam mo lang ay muling maginhawahan ng kahit kapirasong lamig. at ngayon nga sa pagdatal ng mumunting patak, naninibasib ka at ang iyong kaba, sa bawat paghawi kaalinsabay nito ang kabog sa yong dibdib. medyo matagal tagal na nga din kaibigan.

"halika at nasok sa aking kasabikan..."

lumurok na nga ang ulan kaalinsabay ng iyong pagkabulid sa sarap ng isang bagay na napakatagal mo nang inaasam asam na muling matikman.

aaahhhhhh.... eto na yun... eto yung kulang... eto yung sagot para maibsan ang palagian mong pagiging tigagal sa kawalan.. larawan ng walang kaparam ang iyong kaligayahan... gusto mo pang abutin ang sukdulan... sa saliw ng isang awit, buhos pa ulan, ang pagkatao ko'y lunurin mo nang tuluyan...

ngunit...

ang marubdob na pag-asam ay napalitan ng dagling pagkaunsyami. maaaring hindi mo nakayanan ang labis na pumaimbulog na kaligayahan. at ito ay taliwas sa iyong pagkakilala sa sarili, taliwas sa pag aakalang kakayanin mo ang lahat ng ligayang idudulot sa yo ng ulan..

matapos ang pagbuhos ng nakakabaliw na ulan, kapalit ng pagparam ng katigangan ng iyong pagkatao, kapalit pala ng silakbo ng pagnanasa ay ang daluyong na pagbaha... di mo inakala. di mo inasahan.

sino nga ba ang nagpasasa kanino? 

sino nga ba ang tigang?

ang disyerto nga ba o ang ulan?

 

 

 

pektyur mula kay pareng gugel

 

 

 

an_indecent_mind

 

Friendly Sex

He got the moves. he got the looks. he's a nice guy. he's a fine gentleman. he has the humor, never been boring. he makes you laugh. he lends you his shoulder when you cry. he has been there for you, no matter what. every other girl you know drools for him. he's your friend.

she's the best cook you've ever known aside from your mother. she takes good care of everything for you to be a better man. she can put smile on that gloomy face, in an instant. she can make your worries vanish, effortlessly. she has been this hot-chick-pantasya-ng-bayan, who's always hanging with you. she's the epitome of the perfect girl every man ever dreamed about. she's your friend.

naranasan mo na bang habang kumakanta o bumabangka sa usapan ang isa mong kaibigan e napatitig ka ng matagal sa kanya, at di maalis alis ang ngiti mo habang pinapanood mo sya? alam mong ngumingiti hindi lamang ang iyong labi ngunit pati na rin ang iyong kalooban habang pinagmamasdan mo sya. pisikal na atraksyon man o sadyang may espesyal na pagturing ka sa iyong kaibigan, di maipagkakaila na napukaw nya ang atensyon mo.

ang malaking tanong, kaya mo bang lumevel up? kaya mo bang tikman ang risk? handa ka bang isugal ang inyong pakikipagkaibigan?

sige magkaalaman na! baka nga sadyang pisikal na atraksyon lang ang lahat at baka libog lang na di kayang madala ng isang oras na paligo.

isang gabi lang. sex with a friend, friendly sex, walang malisya. papayag ka?

sigurado kang bukas pagkatapos ng gabing ito, kaya mo pa ulit syang tingnan sa mata ng walang pag-aalinlangan? kaya mo pa ulit syang pakisamahan gaya ng dati?

sa mga minsan kong natanong na mga bloggers at mga personal na kaibigan na kung sakali gugustuhin ba nilang makipagsex sa isang kaibigan, ipagpalagay na walang malisya heat of the moment lang, gagawin ba nila o hindi?

hati ang kanilang mga opinyon, merong oo as long na pareho nilang gusto.

merong hindi, ayaw isugal ang kanilang pagkakaibigan, wala daw talo-talo sa barkada. mostly babae ang mga sumasagot nito, medyo mas konserbatibo ata ang kanilang pananaw kumpara sa mga lalaki.

convenient daw sabi ng ilang kalalakihan, dahil at least alam nila kung san sila lulugar. walang expectations, walang commitment. hindi mo kelangang makipaglokohan. readily available sa mga oras ng pangangailangan ng isa't isa.

tingin ko kanya kanyang pananaw lang yan, meron kasing ilan na di kaya yung ganitong setup.

kapag ang isang pagkakaibigan e mas lumalim pa, masarap yan sa una. magaan kasi sa pakiramdam na for the first time lahat ng kaibigan mo e pabor sa taong kasama mo. pero minsan pala kahit gaano katagal mo na sya kakilala, lalabas din ang ilang mga tunay na ugali ninyo.. susulpot na ang priorities, selos, expectations, to the point na pati grupo nyo e apektado na rin. syempre friends will be friends, they will take sides. at dahil ayaw nilang nasasaktan ang kaibigan nila, kakampi sila sa nakikita nilang umiiyak at nahihirapan (syempre hindi tayo yun guys! unless ikaw ang iyakin sa inyong dalawa ng ex-gf mo!). ang malupit pa dyan e yung walang katapusang pagpipilit ng inyong mga kaibigan to help patch things up. to the point na nakakasawa na lang at ayaw nyo na lang sumama sa mga lakad ng barkada. pag andun ang isa, dapat wala yung isa. bawal ang magsama ng panakip ng butas pag bago pa ang breakup, "alam mo ba ang 3-month rule?" oo uso yan...

kaming mga lalaki, hindi puro libog lang.

marunong din kaming magpahalaga sa aming mga kaibigang babae. we may find sex with a friend a nice idea, kasi casual sex, a freebie of friendship. but the plain truth is that we still choose among our friends. we can/we will do it only with those who knows the real score and can handle the aftermath of the situation. we don't want to always end up as the villain in a relationship.

kung gusto mo ng gamitan lang, dont fuck with your friend, find somebody else. not worth the risk. kung gusto mo ng gaguhan, wag din with a guy friend kasi gano ka man kabitchy, mas gago pa rin at matigas ang puso naming mga lalaki. gago kami in a sense na wala kaming pakialam sa mararamdaman mo, baka di mo kayang iresist ang sakit na mararamdaman mo at ikaw din ang kawawa sa bandang huli.

but treat us a confidant, treat us your real ally, we can be superman for you.

reality check, there's a fine line between being friends and lovers. madaming sumubok, some of them ended up as lifetime partners, but most of them ended up hurting each other and ruined the ever valued friendship.

need sex or a lover? dial a friend?

nah... maybe not a good idea…

It might be too much for you to handle.


pektyur mula kay pareng google




an_indecent_mind

sa bawat pagdapit-hapon

"wala na si nanay... di na nya nakayanan ang paghihirap nya..."

sa gitna ng paghagulhol yan ang ang buhol-buhol na mga salitang nasambit nya sa akin..

nablanko ako sa mga binitiwan nyang salita... hindi ko inasahan... hindi ako sanay sa ganito...

alam kong kelangan nya ng mapaghihingahan, ng masusumbungan at ng makakausap sa sandaling ito. wala akong mahagilap na salita para pagaanin ang kalooban nyang alam kong lubos ding naghihirap ng mga sandaling iyon. wala rin naman akong magawa kasi milya milya ang layo ko sa kanya. kung nasa tabi lang sana nya ako ay hahayaan kong lunurin nya ng kanyang mga luha sa pagtangis ang balikat ko, baka kahit sa ganong paraan e maibsan man lang ang bigat ng kanyang kalooban.

" tahan na... ayaw nyang makita ka ding nahihirapan di ba? kung kelangan mo ng makakausap o makikinig sayo, andito lang ako...."

mahirap para sa kanya dahil kausap lang nya ang nung nagdaang gabi ang kanyang inang nararatay sa sakit nitong unti unting pumapatay sa kanyang katawan. mahirap dahil araw araw nyang nalalaman na palala na nang palala ang kundisyon ng kanyang pinakamamahal na ina. mahirap para sa kanya na umasa na madudugtungan pa ang buhay ng kanyang ina, kung mismong ang kanyang sariling ina e sumuko na rin, at kung ang ama nya rin ay nawala na ng pag-asa at sa halip ay palaging ipinapaliwanag sa kanya na konting araw na lang ang nalalabi para makasama nila ang kanyang ina...

mahirap sa kanya dahil nasa ibang bansa sya.

malayo sya para mayakap ang kanyang ina at makasama sa mga huling sandali ng kanyang buhay. masakit dahil kahit gustong gusto na nyang umuwi para makapiling ang kanyang ina, kelangan nya pa rin magsakripisyo sa malayo para may pantustos sila sa gamutan ng kanyang ina.

"nay, pagaling ka ah? malapit na akong umuwi... ako naman ang mag-aalaga sayo ha? kagaya ng pag-aalaga mo sa kin noon pag nagkakasakit ako di ba?... pagaling ka ha? hintayin mo ang pag-uwi ko..."

mga katagang kanyang binitiwan sa huling pag-uusap nila ng kanyang ina. walang nakakabatid na iyon na pala ang huling pagkakataon para mapaabot ang pagmamahal nila sa isa't isa. kung alam lang sana nya, disin sana ay hindi na lang natapos ang pagkakataong iyon...

" sayang lang kasi di ko man lang sya inabutan, di ko man lang sya nayakap, naihatid o nakita man lang... sana man lang naalagaan ko sya sa mga huling sandali... sana man lang nakahingi ako ng tawad at nakabawi sa lahat ng mga ibinigay kong sama ng loob noon sa kanya.. sana man lang....."

totoo, walang anumang paalam ang madaling tanggapin ng kalooban, lalo pa at alam mong iyon na ang huling sandali nyong magkakasama. walang katumbas na sakit ang pagkawala ng isang mahal sa buhay. pero hindi naman doon natatapos ang lahat, kelangan pa din nating ipagpatuloy ang ating sariling buhay. nawala man ang kanyang pisikal na presensya, habambuhay nang mananatili ang kanyang mga masasayang alala. di naman sila nawala, andyan lang sila, di man natin sila nakikita pero patuloy lang silang gumagabay at sumusubaybay sa atin.


credits



Don't strew me with roses after I'm dead.

When Death claims the light of my brow,

No flowers of life will cheer me: instead

You may give me my roses now!

Thomas F. Healey

an_indecent_mind

wag kang atat! bibigay din yan!

sabi nila, PATIENCE is a VIRTUE daw....

ewan ko ba, HINDI ako pinanganak na pasyensuso  PASYENSYOSO....

kaya nga ang favorite motto ko sa buhay ay,

LET'S GET IT ON!!!!

an_indecent_mind

wait lang! di ba True Love Waits??

True love waits daw... Madalas kong mabasa at marinig ito noong highschool pa ako. Lagi din kaming nireremind about sa consequences ng pre-marital sex ni titser Leny at titser Hilda (mga religion class teachers namin) at ni Mam Magdalena (titser namin sya sa Accounting pero madalas naming tanungin about sex; at syempre pa alis na ang antok ng lahat na pag sex na ang topic!).

kung sa panahong hayskul e normal na sa aming mga kalalakihan ang  pagiging mapagsaliksik, mapusok at padalos-dalos sa ganitong yugto e ako naman noon e nageenjoy pa lang sa mga “kilig moments” LOL. Oo tama, sa halip na pamboboso at kung ano ano pang kalokohang produkto ng hormonal na pagbabago e abala naman ako sa paggawa ng mga love letters o di kaya ay pagreresearch ang inaatupag ko noon sa kung paanong paraan mapapasagot ang nililigawan (pangit ka na nga wala ka pang diskarte??!). Madalas akong gawing kasabwat ng mga barkada ko para sumulat ng love letters sa kanilang mga nililigawan at madalas ko ding binalak na ako na lang kaya ang sumulat at lumigaw dun sa mga type nila, sagutin din kaya ako? LOL

Well, mga murang isipan at saka yung generation namin noon e considered na fourth base na ang lips to lips sa chick -- mayabang ka na nun brod! (ay syempre depende nga pala sa kartada ng chick mo! LOL) pero kung iyayabang mo e gumala-gala ang iyong mga kamay sa kambal na bundok at sa mabalahibong pusa (yes, as in!) sa dako pa roon? Aba naman parekoy! Fifth Base ka na nun! Tutulo ang laway sa inggit ng mga barkada mo sayo.. at sisimulan ka na nilang tawaging “chickboy”..

Wala e, ako mahina ang loob ko sa mga ganyan.. may mga naging gf ako during highschool days pero ang pinakamalayong narating ng dulo ng daliri ko nung mga panahong yun e hanggang dun lang sa ibabaw ng “sa dako pa roon” at nung nag-attempt akong baybayin ang garter ng kanyang so-en e dun natigil ang aming pagpapalitan ng laway. Tandang tanda ko pa kung pano nya ako tiningnan sa aking mga mata, maluha-luha sya noon, may takot, at nagtatanong o nagmamakaawa na ituloy ko ang maitim kong binabalak… pero tumigil ako sa ginagawa ko, bigla akong natauhan na para akong nabuhusan ng malamig na tubig..

gusto ko sanang ipagpilitan ang nais ko sa marubdob na pagnanasang kumawala na sa pagkaalipin kay mariang palad..

gusto ko sanang gamitin ang mga linyang “akala ko ba mahal mo ako?”

Andun na e! andun na yung tinatawag na “heat of the moment” na sa tingin ko e nadadala na din sya sa ginagawa namin! pero hindeeeee…. Natakot ako!

Una kasi wala pa naman akong karanasan at takot din akong mauwi lang sa kahihiyan ang gagawin namin, kasi ang totoo nyan e nung naglalaro pa lang yung dulo ng daliri ko sa garter nya e nanginginig na talaga ako!

ikalawa, biglang pumasok sa isip ko ang mga mukha ng titsers ko habang pinapaalalahanan kami about sex. .. lol

Natakot ako sa maaaring maging bunga ng gagawin naming masarap pero bawal.. natakot ako pano kung mabuntis sya? Pano na ang pangarap ng mga magulang ko para sa akin? Pano na ang pangako kong pagtataguyod sa mga mas nakakabata kong kapatid? Pano na ang gatas at lampin ng magiging anak namin? Sa ganitong nagsasalimbayang mga agam-agam, walang ilang segundo lang e humupa na ang galit ng nagngitngit kong alaga.. at pagkatapos ng gabing iyon, anlaking panghihinayang ko sa pinalampas na pagkakataon, ilang gabi akong nagsarili di pinatulog sa pag-asam na disin sana ay nakatikim na ako ng pagkaing parang pagkasarap sarap..

Ngunit ngayon, pag nagbabalik tanaw ako sa mga desisyon ko noon, natatawa ako sa sarili ko.. ano kaya kung mas naging agresibo ako noon? dalubhasa na kaya sana ako ngayon? ano kaya yung mga nakalagay dati dun sa mga love letters ko noon, bakit naging epektib para mapasagot yung mga chikas nila?

sa isang bahagi ng aking pagkatao, malaking pasasalamat ko din sa mga guro na patuloy na nagpaalala sa min about premarital sex.. kasi natuto ako --- natuto akong dapat laging may baong kapote (in case na umulan).. natuto akong mag-isip munang mabuti kung “worth it” ang napili kong kapareha..

Yeah! tip lang mga brod, pag andun na kayo sa climax at tipong atat na atat ka na, sandali mong isipin na, “what if mabuntis ko to? Eto na talaga mapapangasawa ko??? takte! parang lugi ata ako??"

at bigla sasabihin mo sa partner mong, “wait lang pala… True love waits.” LOL basag!

Ikaw, kelan ang iyong perstaym? at ginamit mo din ba ang konsepto ng TruLabWeyts? ekspleyn



pektyur galing dito




an_indecent_mind

Peksman! Mamatay man!

Madalas tayong sumumpa, kahit sa mga simpleng bagay.

Minsan nga parang andali dali nating magbitiw ng pangako sa isang tao, umaabot pa sa puntong sasabihin nating,

"peksman! kahit mamatay pa man ang kapitbahay namin!"
(tsk! kawawang kapitbahay!)

pero mas madalas di na natin pinag-uukulan ng pansin kung yun bang mga bagay na nagagawa natin e di-tuwirang pagsira sa ating mga salitang binitiwan.
 

palabra de honor

Bigla kong naalala ang aking lolo, kung gaano sya kaistrikto noon, kung gaano nya pinaninindigan ang kanyang mga binibitiwang salita (kahit nga minsan e parang baluktot na sa katwiran). Para lang bang “utos ng Hari, di mababali”.

Minsan maganda ang kinalalabasan, minsan naman panget. Minsan gusto mong sumuway o magtanong ng konkretong rason, pero wala na din namang magagawa kasi "utos ng matatanda".

Pansin ko lang ha, noon mas madami ang may mga matatag na paninindigan. Ang mga matatandang tao kasi oras na magbitiw sila ng salita sa kanilang kapwa e pilit nila itong sinusunod kasi pinapangalagaan nilang madungisan ang kanilang mga pangalan. E sa panahon ngayon, ilan pa kaya sa atin ang may ganitong prinsipyo sa buhay? Ilan pa kaya sa atin ang maingat sa pagbibitiw ng mga salita at mga pangako? Ilan ang walang pasubali na tutuparin ang lahat ng mga salitang nasabi na?

The best way to keep one's word

is not to give it.

Napoleon Bonaparte

Marahil konti na lang silang mga taong "may paninindigan" sa panahon ngayon. Marahil ultimo ang ating pagpapahalaga sa prinsipyo at sariling pangalan e nagbago na din sa paglipas ng panahon.

Minsan nga ang pagtupad sa mga pangakong ating binitiwan e parang biro-biro na lang sa atin. Minsan nakakasanayan na din natin na balewalain lang kasi alam natin na kahit di tayo tumupad e pagpapasensyahan at iintindihin naman nila tayo. Pero paano kung tayo yung umaasa at naiwan sa ere sa isang pangako na hindi naman pala matutupad? Masakit tsong di ba?

“dadating ako..” payak pero may paninigurado. Pero nagagawa mo nga ba to? O marami kang alibi sa di mo pagdating sa takdang oras o sa di mo pagsipot sa usapan?


Kung may ibulong akong sikreto sayo ngayon, at sabihin kong “atin-atin lang natin to ha?”, kaya mo bang mapanatiling tikom ang bibig mo? kahit kanino?

Ok na nga lang ba ang magsinungaling? Natural na lang ba na ngitian mo na lang sila at sabihin na “joke lang yun! Ano ka ba??!”

Katanggap-tanggap na ba na sabihin na lang sa isang tao na “sorry, I lied.”

Ikaw, mahilig ka bang mangako?




an_indecent_mind