sabi nila, PATIENCE is a VIRTUE daw....
ewan ko ba, HINDI ako pinanganak na pasyensuso PASYENSYOSO....
kaya nga ang favorite motto ko sa buhay ay,
LET'S GET IT ON!!!!
an_indecent_mind
Showing posts with label nagpapaka-adik. Show all posts
Showing posts with label nagpapaka-adik. Show all posts
12.9.10
Pisil
Tawanan tayo ng tawanan. Scrabble, sudoku, panay ang pakwela ko, sige naman ang tawa mo sa mga corny kong jokes. Sa bawat hagikhik mo, na musika sa aking pandinig, may kasabay itong pagtapik sa hita ko, sa balikat, sa kamay, lalo naman akong ginaganahan, lalo akong nagiging corny pero sige lang, bungisngis ka pa rin. Nakatingin lang sa atin ang mga kaibigan mo, nagtataka marahil sa ting dalawa, dahil mukang may kakaiba. Pero siguro ayaw nilang bigyan ng anumang malisya.
Alas onse na ng gabi pero maliwanag pa?? may araw pa?? pero kelangan na nating umuwi, baka mapagalitan ka na ni Donya Adelaida -- ang iyong ina. kaninong kotse ba tong sinasakyan natin? Di to sa akin, di din sa yo, di din sa dalawa mo pang kaibigan.. e sino ba tong driver natin? di ko makilala ang mukha.. baka san tayo dalhin nito? “easy ka lang, wag kang masyadong paranoid dyan ok?” sabay pisil mo sa kamay ko. Kumalma naman ako, pero iniisip ko kung para san ang pisil na yun.
Pagod na ako, mabigat ang mata, gusto kong umidlip habang nagbyabyahe tayo pero ayaw ko yatang matulog. Nageenjoy ako sa mga tawa mo, nageenjoy ako sa siksikang pwesto natin dito sa hulihang upuan ng kotseng ito. Teka, bakante naman ang upuan sa unahan, pero bakit tayo nagpipilit umupo dito sa hulihan? Ayokong itanong yan, kasi nageenjoy naman ako sa magkadikit nating mga katawan. Para tayong kambal tuko, para tayong sardinas na walang sarsa, para na tayong magkaakap sa sobrang dikit, para tayong may relasyon – pero wala, hindi.
Naglalakad tayo sa dilim, panay ang kapit mo sa akin, sige ang alalay ko sayo. “gentleman ka pala huh?” ngiti lang ako, pero may pumintig sa pagkatao ko nung sinabi mo iyon – ang aking puso. Bigla tuloy, parang gusto kong makasalubong ng mga lasing na tambay, yung mga bastos -- ipagtatanggol kita. Makikipagbasagan ako ng bungo para sayo, magpapakamatay para sayo, para masabi mong kaya kitang ipagtanggol. At matapos mawasak ang mukha ko, aalalayan mo ako at gagamutin ang mga sugat at pasa ko, sa puntong iyon, parang pelikula, magtatama ang ating mga paningin, na tila may isang malakas na magnetong humahatak sa ating mga labi, unti unti, tatahimik ang buong paligid habang papalapit ang ating mga mukha sa isa't isa, tanging mga kalabog lang ng ating mga puso ang maririnig, dahan dahan, papalapit nang papalapit, dahan dahan… pero walang ganyang pangyayari.. kasi nga walang mga lasing na tambay… badtrip!
Inihatid natin ang mga kaibigan mo sa mga bahay nila. Alas dos na pala ng umaga? bakit andami pa ring tao sa kalsada? Anong meron? Lumiko tayo malapit sa inyo, nagkadikit muli ang ating mga kamay, hinawakan mo ang kamay ko at pinisil. Napatingin ako sayo, gusto kong magtanong kung anong ibig sabihin nun, gusto kitang hatakin sa dilim… pero huwag, wholesome dapat ako! at hindi dapat masira ang mgandang gabing ito..
Nakita natin sa kanto ang adviser ko nung 4th year hiskul ako, nagulat sya na magkasama tayo, nagulat sya na magkahawak ang ating mga kamay. nagulat sya at nagtanong sya kung tayo daw ba? nagulat ako bakit kilala ka nya, nagulat ako bakit andun sya e di naman sya dun nakatira, nagulat ako bakit alas dos na ng umaga e may matanda pang kagaya nya na nakatambay pa sa labas??
Biglang nagkagulo, may nakita tayong mga liwanag mula sa kalangitan… UFO! aliens! laser beams! ingay ng mga kanyon! huh?? pamilyar sa kin yun ah??! Di ba sila ang mga karakter sa larong “madness” sa cp ko? Madami nang patay na aliens, wala silang magawa sa nakasetup na mga kanyon at laser beams. May isa na lang natitirang malaking alien, Reyna nila siguro yun. Nakita nya ang mga high-tension wires sa isang substation. Binabatak nya ang mga ito at nagblackout sa buong lugar. Nagkagulo na, nagsigawan. Bigla kang nagtanong, "Pano ba gumagana ang kuryente? Pano ba nagkakakuryente?" "Ehem! Genius ako dyan, pagkakataon ko nang maging matalino sa paningin mo. umpisahan natin sa rotor at stator gusto mo?" Sabi mo sa eksplanasyon lang na maiintindihan mo. Andami kong nasabi, capacitors transformers, battery, power grid, substations, towers, pansit pansitan na ninanakaw at ginagawang stainless na planggana at kaserola… pero di ko lam kung may nainitindihan ka, tumango ka lang pero di ka na ulit nagtanong.
Nakarating tayo sa mansyon nyo, tulog pa ata si Donya Adelaida, katulong nyong pupungas pungas pa ang nagbukas ng gate nyo..
Tahimik ang paligid, may konting liwanag lang na bumabalot sa atin mula sa poste sa tapat ng gate nyo... umakap ka sa akin.. matagal, mahigpit, ramdam ko ang tibok ng puso mo, ramdam ko ang init ng katawan mo, nakasubsob ka lang sa dibdib ko. Tingin ko ayaw mo nang matapos ang gabi. Hinawakan ko ang baba mo, itinaas ito at hinagilap ang mata mo, nagtatanong ang aking mga mata. Tahimik ka lang, nakatitig sa kin, naghihintay ng mga susunod na pangyayari.. bahala na, lalakasan ko na ang loob ko… eto na to…. pinikit ko na rin ang aking mga mata, sa tantya ko e kulang sa isang dangkal na lang ang pagitan ng ating mga labi.. ramdam ko na ang init ng iyong hininga….
Nang biglang… BLAAAGGG!!!
May kumalabog! Bigla akong nagising!!!
Poteekk! Badtrip!!!!
----
Nonsense na post to.. pero gusto ko lang idokumento ito dito, madalas kasing magkatotoo ang mga panaginip ko.. weird no? pero totoo.. maybe months or years from now, babalikan ko tong post na to.. and iconfirm kung alin ang mga nagkakatotoo.. na hindi sya dejavu pero panaginip lang dati.
yung aliens? Hehe! Produkto na lang siguro ng subconsciuous mind ko epekto ng sobrang kakalaro kaya nahalo na pati sa panaginip ko..
an_indecent_mind
pektyur ninakaw mula sa flickr.com
24.5.10
subo mo t*te ko bilis! hayop!
at dahil may namumuong blog war ngayon sa lipi ng mga dwende versus lady gago... sumandali akong nagmukmok sa isang sulok... nagmuni muni... nagbulatlat ng mga artikulo at mga nakaraang pangyayari..
at sa tulong ng isang diwatang roanne, inalam ko kung ano ba ang puno't dulo ng pagtutungayaw ng mga lipi ng dwende at ng pinagtutulungang si lady gago...
wala akong maapuhap na galit sa busilak kong puso.. wala akong nais kampihan.. tamad me, la ako tamud..
isa lang naman ang nakikita ko, hindi yan matatapos.. kung batuhan din lang ng salita sa panulat, walang katapusan yan.. dadami ang madadamay dadami lang ang masusunog na bahay.. lalawak ang alitan at sisikat ang dapat sumikat... walang katapusan, hahaba lang.. pero kung suntukan yan mano-mano e sigurado ako, titigil din yan after 10 minutes nang walang humpay na sapakan!
pataasan lang ng ihi yan, tigilan nyo na kasi pare-parehas tayong opinionated!
*********************
tsk! nakakagutom! at ayoko sa lahat nung antagal dumating ng order! HAYOP!!!
at sa tulong ng isang diwatang roanne, inalam ko kung ano ba ang puno't dulo ng pagtutungayaw ng mga lipi ng dwende at ng pinagtutulungang si lady gago...
wala akong maapuhap na galit sa busilak kong puso.. wala akong nais kampihan.. tamad me, la ako tamud..
isa lang naman ang nakikita ko, hindi yan matatapos.. kung batuhan din lang ng salita sa panulat, walang katapusan yan.. dadami ang madadamay dadami lang ang masusunog na bahay.. lalawak ang alitan at sisikat ang dapat sumikat... walang katapusan, hahaba lang.. pero kung suntukan yan mano-mano e sigurado ako, titigil din yan after 10 minutes nang walang humpay na sapakan!
pataasan lang ng ihi yan, tigilan nyo na kasi pare-parehas tayong opinionated!
*********************
nagutom tuloy ako bigla! tara kain na lang tayo!
paborito ko talaga ang sugpo at bopis.. namimiss ko na ang mainit at mabangong tinola... hmmm teriyaki oo matagal tagal na din ako di nakakakain ulit nun! kochinta masarap yan kung merong neyug, hehehe! bihon, tawilis.
tsk! nakakagutom! at ayoko sa lahat nung antagal dumating ng order! HAYOP!!!
P.S. - sensya na po, di ko lang maiwasan ishare sa inyo to.. this made me laugh today! hope makabawas ng nega vibes dito sa blogosperyo! smile!
pektyur mula sa fesbuk
17.5.10
gamot nga po....
Alas tres na ng umaga… wala nang katao-tao sa lansangan.. madilim at tahimik na ang buong barangay…
tok tok tok…. Mahihinang katok lang, mukhang nahihiya pang makabulahaw sa mga kapitbahay na mahimbing nang natutulog sa alanganing oras na yun..
tok tok tok…
"pagbilhan po…” sa ikalawang pagkakataon at sa pabulong na pagtawag
“pagbilhan pooo…”
tok tok tok….
“nanay ading… pagbilhan pooo… pagbilhan po ng gamot…”
“Nanay Ading? Gamot nga po…”
tok tok tok….
Maya maya pa ay may mga bahagyang kaluskos na narinig sa loob ng tindahan. bahagyang sumilip si Inang Ading sa siwang ng bintana… pupungas pungas at di maipinta ang pagmumukha dahil sa pagkaabala sa pagtulog..
“ano yun?....” pabulong na wika ni Inang Ading… sa pag-aalalang makagising pa ng iba nyang kasambahay..
“may gamot po ba kayo sa lagnat at trangkaso?”
“ahhhh… meron iho.. teka lang… ilan ba?”
nagliwanag sa loob ng muting tindahan, at pasuray suray sa kaantukan na tinungo ni Inang Ading ang kabinet ng mga gamot.
“tig-isa lang po…”
“at tsaka po… Nanay Ading…”
“o?”
“kuwan nga po…… pakisamahan na nga po ng dalawang bote ng matador, dalawang yelo at isang malaking chippy na pula! lista na lang po muna lahat sa kin ha?”
Mga pot*ena nyong mga lasenggo kayo!!! $%^*#@&*!!!!!
tok tok tok…. Mahihinang katok lang, mukhang nahihiya pang makabulahaw sa mga kapitbahay na mahimbing nang natutulog sa alanganing oras na yun..
tok tok tok…
"pagbilhan po…” sa ikalawang pagkakataon at sa pabulong na pagtawag
“pagbilhan pooo…”
tok tok tok….
“nanay ading… pagbilhan pooo… pagbilhan po ng gamot…”
“Nanay Ading? Gamot nga po…”
tok tok tok….
Maya maya pa ay may mga bahagyang kaluskos na narinig sa loob ng tindahan. bahagyang sumilip si Inang Ading sa siwang ng bintana… pupungas pungas at di maipinta ang pagmumukha dahil sa pagkaabala sa pagtulog..
“ano yun?....” pabulong na wika ni Inang Ading… sa pag-aalalang makagising pa ng iba nyang kasambahay..
“may gamot po ba kayo sa lagnat at trangkaso?”
“ahhhh… meron iho.. teka lang… ilan ba?”
nagliwanag sa loob ng muting tindahan, at pasuray suray sa kaantukan na tinungo ni Inang Ading ang kabinet ng mga gamot.
“tig-isa lang po…”
“at tsaka po… Nanay Ading…”
“o?”
“kuwan nga po…… pakisamahan na nga po ng dalawang bote ng matador, dalawang yelo at isang malaking chippy na pula! lista na lang po muna lahat sa kin ha?”
Mga pot*ena nyong mga lasenggo kayo!!! $%^*#@&*!!!!!
7.5.10
IKA-LABING ISANG UTOS (ang mahiwagang kapote.. bow!)
ANG MALAINOSENTENG TANONG:
Honeeeyyy…… bakit may condom ka sa wallet mo? Magsabi ka ng totoo…
Honeeeyyy…… bakit may condom ka sa wallet mo? Magsabi ka ng totoo…
ANG NAKAGIGIMBAL NA SCENARIO:
naliligo ka nun sa banyo, at nakakalat lang ang wallet mo, naisipan ng gf mo na bulatlatin at may nakita syang unused condom.
ANG MASAKLAP NA PROBLEMA:
Hindi kayo gumagamit ng magic kapote ng gf mo pag nagsesex kayo!!
ANG MALAGKIT NA KATOTOHANAN:
gumimik kayo kagabi ng barkada. Nagkainuman. Nagkaayaan na iupgrade sa highest level ang kasayahan. Nagkaayaan dalawin ang AF1. Dumaan sa convenience store, bumili ng ilang boxes ng condom. Nagenjoy. Naging bobo, nagiwan ng ebidensya sa wallet, nakalimutan ang ikalabing-isang utos.
ANG NAKAKATAKOT NA KASUNOD NA PANGYAYARI:
posibleng mabisto ka. Magiging bad shot sa gf mo ang barkada mo, at lagi kang pagdududahan sa tuwing may lakad kayo. I-torture ka ng gf mo, sa pananakit na pisikal, pakonsensya effect, wawasakin ang puso mong bato sa pamamagitan ng silent treatment at coldness o di kaya naman ay walang patid na pag agos ng isang timbang luha galing sa kanya. In short kailangan mo syang suyuin,flowers, letters, chocolates, at shopping spree. (Wag kang magpakasaya kapag napangiti mo na sya, dahil sa kasunod na pag-aaway nya, kahit irrelevant, lalabas ulit ang pangyayaring ito.)
o kaya naman,
para maiwasan ang sakit sa ulo, posibleng magpalusot ka, gamit ang alinman o kumbinasyon ng mga ito..
ANG MGA INSTANT PALUSOT (habang namumutla at nauutal utal ka):
a. May namimigay kasi ng libreng condom dun sa may kanto, para sa HIV awareness campaign daw
b. Nung minsan pa yan, kay pareng kolokoy yan, ipinapatapon sa akin nakakalimutan ko naman
c. Ah oo, nakwento lang kasi sa kin ni pareng kolokoy, nacurious lang ako.. bago daw yan glow in the dark, flavored at sensation plus pa.. look honey o! lika try natin?
d. Ahhh para kay utol yan.. alam mo naman nagbibinata na, kelangan kong turuan na maging safe, iwas disgrasya.. alam mo na..
e. Ano ka ba???!! Bakit pinapakialaman mo wallet ko??! Tas pag may nakita ka, kung ano ano tinatanong mo??! (sabay walk out)
f. Galing kami AF1 kagabi, kumuha kami ng mga sobrang gaganda at sexy na chikas, actually la ka nga sa kalingkingan nung mga un e… ayun , enjoy naman! Actually sobra na lang yang isa e, nireserba ko nga lang kasi balik daw ulit kami dun one of these days.. ok lang ba honey? (yun ay kung may buhay ka pa 10 mins after mo sabihin to)
g. ............................. (share your own palusot here mga brod)
IMMORAL LESSON: hindi masama ang maging boy scout basta laging tandaan i-apply ang ikalabing isang utos palagi, HUWAG KANG PAHUHULI.. at kung gusto mong tumagal ang buhay mo, i-apply ang ikalabingdalawang utos, HUWAG KANG AAMIN!! Magkapitpitan na ng bayag parekoy, wag na wag kang aamin!!
pektyur galing kay pareng gogol
6.5.10
sige na pls... paligayahin mo ako
9:42am, kulang dalawang oras pa ang ipaghihintay ko ng lunch time…
Sumasakit na mata ko kakablog hop at kung kani kaninong kwarto na ako napapasok... Di ko naman trip magparamdam ngayon, tamang lurker mode lang.
Nabulatlat ko na ang profiles nung mga kaibigan ko at kung sino sino sa FB, wala din naman interesante, wala din ako sa mood magcomment.
Ano na nga ba password ko sa twitter at plurk?? Arrgghhh!!
Maghintay na lang ng makakachat yung may kwenta.. o sige na nga kahit walang kwenta basta lang mairaos tong bagot na to! Kung bakit kasi kung kelan mo kelangan ng kausap, mapapaghingahan, magpapangiti, magpapatumbling, magpapahalakhak, aasarin, saka naman di sya pwede, saka mo naman sya di mahagilap..
Nakakainip. Para ka na ring naghihintay ng patak ng ulan sa tuyot na disyerto…
Buti pa yung busy ka na lang palagi. Yung masyadong abala ang isip mo sa trabaho, yung tipong nangangarag ka sa dami ng gagawin, yung din na maidrowing ang kilay mo dahil di ka na magkandaugaga sa paghahabol ng deadlines. Pero yung ganito? magpapatay ka lang ng oras?
Kung ano ano lang tuloy naiisip ko.. sa ganitong mga pagkakataon ako madalas kinakatay ng homesick..
Tsk… nakakabaog…
Sumasakit na mata ko kakablog hop at kung kani kaninong kwarto na ako napapasok... Di ko naman trip magparamdam ngayon, tamang lurker mode lang.
Nabulatlat ko na ang profiles nung mga kaibigan ko at kung sino sino sa FB, wala din naman interesante, wala din ako sa mood magcomment.
Ano na nga ba password ko sa twitter at plurk?? Arrgghhh!!
Maghintay na lang ng makakachat yung may kwenta.. o sige na nga kahit walang kwenta basta lang mairaos tong bagot na to! Kung bakit kasi kung kelan mo kelangan ng kausap, mapapaghingahan, magpapangiti, magpapatumbling, magpapahalakhak, aasarin, saka naman di sya pwede, saka mo naman sya di mahagilap..
Nakakainip. Para ka na ring naghihintay ng patak ng ulan sa tuyot na disyerto…
Buti pa yung busy ka na lang palagi. Yung masyadong abala ang isip mo sa trabaho, yung tipong nangangarag ka sa dami ng gagawin, yung din na maidrowing ang kilay mo dahil di ka na magkandaugaga sa paghahabol ng deadlines. Pero yung ganito? magpapatay ka lang ng oras?
Kung ano ano lang tuloy naiisip ko.. sa ganitong mga pagkakataon ako madalas kinakatay ng homesick..
Tsk… nakakabaog…
31.10.09
tulo
Lahat sila ay nagulat at halatang nais magtanong kung ano ba ang totoong nangyari sa akin.
Sa totoo lang, walang nag-akala na tatamaan ako nitong sakit na ito dahil alam naman nilang sobrang ingat ko. Ang di ko lubos maisip, bakit ako lang? Bakit sila na mga kasama ko sa mga nagdaang gabi e hindi naman? Hayun nga sila o, tawanan lang nang tawanan! Di maubos ubos ang kwento ng mga gago! E ako, nagmumukmok na nga lang dito sa mesa ko, panay kantyaw at sari-saring pang-aalaska pa rin ang inaabot ko. Asar-talo!
Di ko naisip na kahit nag-iingat ako e pwede pa ring mangyari sa kin ang isang bagay na hindi gugustuhin ninuman. Hindi naman ako naging pabaya kung yun ang iniisip ng iba sa akin. Sadyang di lang naiwasan ang maraming nagdaang pagkakataon.
Bukod sa mahirap, e syempre nakakahiya din namang talaga. Di ko magawa ang mga bagay na gusto kong gawin at di ako makakilos ng normal. Lagi akong nasa toilet, di mapakali. Syempre, sa mga pasimple kong kilos at sa pananalita, nahahalata na rin ng iba kong kaopisina. Nakakahiya!
Alam ko naman kung paano gamutin ito. Pero bakit parang masyadong matagal na yata kaysa normal? Di ko na tuloy maiwasang mag-alala.
Siguro nga, masyado nang laspag ang aking katawang lupa nitong mga nagdaang ilang linggo, masyado ko kasing sinasagad. Humina tuloy ang aking resistensya para basta na lang tamaan ng ganitong nakakairita at nakakahiyang sakit.. Sana bukas paggising ko, medyo ok na ako at guminhawa naman kahit konti ang pakiramdam ko. Mahirap! Masakit! Nakakahiya!
Nyetang tumutulong ilong to! Sumabay pa sa makating ubo at gasgas na tonsil ko! amf!!
WANTED: “nar-es na may mapagkalingang kamay”
Sa totoo lang, walang nag-akala na tatamaan ako nitong sakit na ito dahil alam naman nilang sobrang ingat ko. Ang di ko lubos maisip, bakit ako lang? Bakit sila na mga kasama ko sa mga nagdaang gabi e hindi naman? Hayun nga sila o, tawanan lang nang tawanan! Di maubos ubos ang kwento ng mga gago! E ako, nagmumukmok na nga lang dito sa mesa ko, panay kantyaw at sari-saring pang-aalaska pa rin ang inaabot ko. Asar-talo!
Di ko naisip na kahit nag-iingat ako e pwede pa ring mangyari sa kin ang isang bagay na hindi gugustuhin ninuman. Hindi naman ako naging pabaya kung yun ang iniisip ng iba sa akin. Sadyang di lang naiwasan ang maraming nagdaang pagkakataon.
Bukod sa mahirap, e syempre nakakahiya din namang talaga. Di ko magawa ang mga bagay na gusto kong gawin at di ako makakilos ng normal. Lagi akong nasa toilet, di mapakali. Syempre, sa mga pasimple kong kilos at sa pananalita, nahahalata na rin ng iba kong kaopisina. Nakakahiya!
Alam ko naman kung paano gamutin ito. Pero bakit parang masyadong matagal na yata kaysa normal? Di ko na tuloy maiwasang mag-alala.
Siguro nga, masyado nang laspag ang aking katawang lupa nitong mga nagdaang ilang linggo, masyado ko kasing sinasagad. Humina tuloy ang aking resistensya para basta na lang tamaan ng ganitong nakakairita at nakakahiyang sakit.. Sana bukas paggising ko, medyo ok na ako at guminhawa naman kahit konti ang pakiramdam ko. Mahirap! Masakit! Nakakahiya!
Nyetang tumutulong ilong to! Sumabay pa sa makating ubo at gasgas na tonsil ko! amf!!
WANTED: “nar-es na may mapagkalingang kamay”
25.10.09
Sex, lust, lies & deceits
You just never know where a person is in his or her life and what they are going through. Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...
Ibat iba ang klase ng tao. Each and one of us were made up by our mere choices and decisions in our lives. Same thing, kung ano man ang nais kong mensaheng iparating sa pamamagitan ng aking blog, ay maaaring iba sa pananaw o paniniwala ng sinumang makakabasa nito. Tabi–tabi po…
deceits
Di maitatanggi, madaming mga taong nag-eexist sa cyber world na nagtatago, mapagkunyari, at nasa likod ng mga mapanlinlang na anyo. Isa na ako dun. Nagkukubli sa likod ng isang maskara.
Pero sa isang payak at maliwanag na kadahilanang gusto ko pa ring malayang magsulat nang walang halong pagalilinlangan na mahusgahan at mamisinterpret, pero hindi upang magpanggap. Sa likod ng mga maskarang ito, masasabi kong malaya kong nasasabi at naisusulat ang gusto ko, walang pagkukuwari. Totoo.
Ngunit bakit nga kaya may mga taong kelangan pang gumamit ng ibang katauhan o pagmumukha? Para saan? Di ba, sino bang naloloko nila? Ang mga taong nakapaligid sa kanila o ang mismong sarili nila? Ano naman ang naging masayang parte sa pagkukunwari? Hanggang kelan? Hanggang sa puntong mismong sarili mo ay di mo na kilala ang totoong ikaw?? Nakakatawa. Nakakaawa. Nakakalungkot ang mga taong ganito.
Pero di ko sila masisisi…
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them... “
Lies
Hindi ako perpektong tao at lalong hindi ako santo. In my past, I’ve done bad things, terrible things. Merong ilan na hindi ko naisip noon na maaring makaapekto pala iyon sa aking decision making at reasoning sa pagdating ng panahon. Pero since past na yun, lessons learned na lang.
Oo, lying is one of those bad habits. But, narealize ko na part lang yun ng aking buhay, habang tumatagal nale-lessen ang lies sa buhay ko. Somehow, I learned how to stand with the truth and mustered enough courage to face the consequences behind it.
Why some people are really good at lying? O minsan bulag lang tayo o sarado ang isip para mapick-up kung alin ba ang totoo at hindi sa sinasabi nila? O sadyang magaling lang sila na magsinungaling? Unlike nung ibang tao na hindi maiwasang mangatal ang boses, manginig ang katawan, di mapakali o mamula ang mukha kapag nagsisinungaling sila.. very obvious di ba?
Pero habitual man, self-satisfying, o white lies para sa kahit kanino, di ko naman sila pwedeng basta husgahan…
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...”
Lust
Isa daw sa seven deadly sins, pagnanasa.
I am speaking about lust, not necessarily pertaining to sexual desire pero pagnanasa sa kahit anong bagay para makuha ito, notwithstanding any hindrance to get it. How to distinguish eagerness to achieve something from lust? That I don’t know. And sometimes, willingly or not, sa sobrang kagustuhan nating makuha o magkaroon ng isang bagay we tend to bend our back and break some rules, may it be social or moral.
Ibat ibang rationale meron ang bawat isang tao kung bakit at pano nya ginagawa ang lahat para makuha ang isang bagay.
If that is to achieve his success in life, maganda yun kasi yung desire to succeed ang tumutulak sa isang tao para makuha ang ninanais nya, against all odds. But to the point of being a user and deceiving anyone or everyone just to gain something or anything that you want? That sucks!
I may be any of this kind, but I know my limitations and capacities. I know how to motivate myself to achieve my goals. I know when to break rules and I open myself for bad consequences. In my past, I may have even crossed some boundary lines and neglected other’s feelings but it’s just me. Kagaya mo. Di perpekto.
But, up to what point healthy ang lust at kelan masasabi na hindi na ito normal? Really, does the end not justifies the means?
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...”
Sex
Studies proves that sex is healthy to our lives. It releases toxins and relieves tensions each time we do it. On the contrary, lack of sex usually shows irritability and bad mood. (may relevance ba ang pagiging masungit ng matatandang dalaga?? LOL)
Puzzled lang ako. Bakit may ilang taong sexually deprived pa rin although the truth is may mga asawa naman sila? Men are born polygamous. Pero what about yung mga babaeng naghahanap ng sexual life and satisfaction outside their marriage? Should anyone condemn them?
Sa isang pabirong rason ng isang tao na dumadanas ng ganitong sitwasyon; e kasi daw ilokano daw mister nya, pati daw sa sex e tinitipid sya! Pasintabi po sa mga ilokano, pero natawa naman ako sa joke na yun! Pati pala sex pwede ring tipirin??!! LOL
In simple conversation with one of your beautiful and married officemate, how would you react if she would divulge that she is currently enjoying sex with a complete stranger through chatting instead of doing the deed with her husband? Where having sex with her other half only causes her dissatisfaction and most of the times the feeling of rejection? Can you or should you blame her?
To simply open up herself to a complete stranger and discuss about her sex urges up to the point of fantasizing having sex with him, it’s a different course that most of us may sound absurd and taboo but for her it’s just her own way of liberating all her frustrations and humanly needs.
Others may hypocritely despise having this kind of sexual relationship. But can it be one valid reason, if your partner cannot satisfy or fulfill you sexual urges? I think it is a valid ground for annulment di ba?
But, in general view, no one can judge anyone on these cases, even me, dahil di ko naman alam ang totoong nararanasan and anong klaseng dilemma ang pinagdadaanan ng isang tao to do private things like that.
Universal truth, Sex is aligned with our primary needs such as food and shelter on the hierarchy of our basic needs.
However, kung isa ka sa mga above average level na kumikita ng more than enough, kumakain sa mamahaling resto, nabibili ang kahit anong gusto mo anytime, but then nakatali ka sa isang marriage na hindi kayang isatisfy ang sexual needs mo bilang isang tao, matakpan kaya ng material things ang pagiging hollow mo?
Who am I to judge? I have my own flaws and emptiness too..
"Never judge another person's scars, because you don't know how they got them..."
Ibat iba ang klase ng tao. Each and one of us were made up by our mere choices and decisions in our lives. Same thing, kung ano man ang nais kong mensaheng iparating sa pamamagitan ng aking blog, ay maaaring iba sa pananaw o paniniwala ng sinumang makakabasa nito. Tabi–tabi po…
deceits
Di maitatanggi, madaming mga taong nag-eexist sa cyber world na nagtatago, mapagkunyari, at nasa likod ng mga mapanlinlang na anyo. Isa na ako dun. Nagkukubli sa likod ng isang maskara.
Pero sa isang payak at maliwanag na kadahilanang gusto ko pa ring malayang magsulat nang walang halong pagalilinlangan na mahusgahan at mamisinterpret, pero hindi upang magpanggap. Sa likod ng mga maskarang ito, masasabi kong malaya kong nasasabi at naisusulat ang gusto ko, walang pagkukuwari. Totoo.
Ngunit bakit nga kaya may mga taong kelangan pang gumamit ng ibang katauhan o pagmumukha? Para saan? Di ba, sino bang naloloko nila? Ang mga taong nakapaligid sa kanila o ang mismong sarili nila? Ano naman ang naging masayang parte sa pagkukunwari? Hanggang kelan? Hanggang sa puntong mismong sarili mo ay di mo na kilala ang totoong ikaw?? Nakakatawa. Nakakaawa. Nakakalungkot ang mga taong ganito.
Pero di ko sila masisisi…
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them... “
Lies
Hindi ako perpektong tao at lalong hindi ako santo. In my past, I’ve done bad things, terrible things. Merong ilan na hindi ko naisip noon na maaring makaapekto pala iyon sa aking decision making at reasoning sa pagdating ng panahon. Pero since past na yun, lessons learned na lang.
Oo, lying is one of those bad habits. But, narealize ko na part lang yun ng aking buhay, habang tumatagal nale-lessen ang lies sa buhay ko. Somehow, I learned how to stand with the truth and mustered enough courage to face the consequences behind it.
Why some people are really good at lying? O minsan bulag lang tayo o sarado ang isip para mapick-up kung alin ba ang totoo at hindi sa sinasabi nila? O sadyang magaling lang sila na magsinungaling? Unlike nung ibang tao na hindi maiwasang mangatal ang boses, manginig ang katawan, di mapakali o mamula ang mukha kapag nagsisinungaling sila.. very obvious di ba?
Pero habitual man, self-satisfying, o white lies para sa kahit kanino, di ko naman sila pwedeng basta husgahan…
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...”
Lust
Isa daw sa seven deadly sins, pagnanasa.
I am speaking about lust, not necessarily pertaining to sexual desire pero pagnanasa sa kahit anong bagay para makuha ito, notwithstanding any hindrance to get it. How to distinguish eagerness to achieve something from lust? That I don’t know. And sometimes, willingly or not, sa sobrang kagustuhan nating makuha o magkaroon ng isang bagay we tend to bend our back and break some rules, may it be social or moral.
Ibat ibang rationale meron ang bawat isang tao kung bakit at pano nya ginagawa ang lahat para makuha ang isang bagay.
If that is to achieve his success in life, maganda yun kasi yung desire to succeed ang tumutulak sa isang tao para makuha ang ninanais nya, against all odds. But to the point of being a user and deceiving anyone or everyone just to gain something or anything that you want? That sucks!
I may be any of this kind, but I know my limitations and capacities. I know how to motivate myself to achieve my goals. I know when to break rules and I open myself for bad consequences. In my past, I may have even crossed some boundary lines and neglected other’s feelings but it’s just me. Kagaya mo. Di perpekto.
But, up to what point healthy ang lust at kelan masasabi na hindi na ito normal? Really, does the end not justifies the means?
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...”
Sex
Studies proves that sex is healthy to our lives. It releases toxins and relieves tensions each time we do it. On the contrary, lack of sex usually shows irritability and bad mood. (may relevance ba ang pagiging masungit ng matatandang dalaga?? LOL)
Puzzled lang ako. Bakit may ilang taong sexually deprived pa rin although the truth is may mga asawa naman sila? Men are born polygamous. Pero what about yung mga babaeng naghahanap ng sexual life and satisfaction outside their marriage? Should anyone condemn them?
Sa isang pabirong rason ng isang tao na dumadanas ng ganitong sitwasyon; e kasi daw ilokano daw mister nya, pati daw sa sex e tinitipid sya! Pasintabi po sa mga ilokano, pero natawa naman ako sa joke na yun! Pati pala sex pwede ring tipirin??!! LOL
In simple conversation with one of your beautiful and married officemate, how would you react if she would divulge that she is currently enjoying sex with a complete stranger through chatting instead of doing the deed with her husband? Where having sex with her other half only causes her dissatisfaction and most of the times the feeling of rejection? Can you or should you blame her?
To simply open up herself to a complete stranger and discuss about her sex urges up to the point of fantasizing having sex with him, it’s a different course that most of us may sound absurd and taboo but for her it’s just her own way of liberating all her frustrations and humanly needs.
Others may hypocritely despise having this kind of sexual relationship. But can it be one valid reason, if your partner cannot satisfy or fulfill you sexual urges? I think it is a valid ground for annulment di ba?
But, in general view, no one can judge anyone on these cases, even me, dahil di ko naman alam ang totoong nararanasan and anong klaseng dilemma ang pinagdadaanan ng isang tao to do private things like that.
Universal truth, Sex is aligned with our primary needs such as food and shelter on the hierarchy of our basic needs.
However, kung isa ka sa mga above average level na kumikita ng more than enough, kumakain sa mamahaling resto, nabibili ang kahit anong gusto mo anytime, but then nakatali ka sa isang marriage na hindi kayang isatisfy ang sexual needs mo bilang isang tao, matakpan kaya ng material things ang pagiging hollow mo?
Who am I to judge? I have my own flaws and emptiness too..
"Never judge another person's scars, because you don't know how they got them..."
15.10.09
69
Malapit na ko… malapit na malapit na ako…
Ayan na ako…
Im comingggg!!!
Im coming home! And that’s sixty nine days na lang to be exact..
To start with, i am now tabulating the itinerary of my whole vacation..
So much to do, too little time.
Ayan na ako…
Im comingggg!!!
Im coming home! And that’s sixty nine days na lang to be exact..
To start with, i am now tabulating the itinerary of my whole vacation..
So much to do, too little time.
Di ko lang sigurado kung alin alin ang masusunod sa lahat ng “to-do-list” ko, like what happened on my last year’s list.. Need to prioritize people and events first.
However, isa lang ang sigurado, ngayon ngayon pa lang naeexcite na ako… LOLZ
11.10.09
maglaway ka!!
di ko maiwasang mangiti tuwing maririnig ko ang countdown sa tv tuwing umaga sa aking paggising… ipinagbibilang nila ako! at syempre pa araw-araw na nadadagdagan ang aking pananabik…
oo, malapit na akong umuwi!! masyado silang excited magbilang! ang totoo, maraming tulog pa.. pero, mabilis lang talaga ang paggulong ng araw. halos di ko nga namalayan na makaka isang taon na naman pala ako dito!
oo, malapit na akong umuwi!! masyado silang excited magbilang! ang totoo, maraming tulog pa.. pero, mabilis lang talaga ang paggulong ng araw. halos di ko nga namalayan na makaka isang taon na naman pala ako dito!
at dahil sa nalalapit na ang aking bakasyon… unti-unti ko nang sinasariwa sa aking alaala ang mga super namimiss ko nang pagkain. at eto ang mga pinaglalawayan ko ngayon pa lang…
1. Fishball, Kikiam, squid ball - sobrang miss ko to! yung pakikipag-unahan sa pagtusok at pagsawsaw sa suka at sarsang manamis namis na maanghang... kasunod ang nakakapasong pagsubo! saraaappp!! 
2. Tokneneng/Kwekwek - nami-miss ko na ang pagcommute sa lrt recto station.. andun ang samu't saring tindahan ng street foods na wala sa street.. may isa pa, yung "tukneneng na balut" sarap nun! with suka, asin at sweet and chili sauce... hmmmm...
3. Balut - sa sobrang mahal ng presyo ng balut dito, di ko maenjoy ang pagkain nyan ngayon .. kaya pag-uwi ko, titira talaga ako ng balut! balut sa puti, penoy sa balut... pero hinding hindi ng balut sa brief!!! ewwww!!
4. Isaw, betamax, balat, balunan, tenga ng baboy, adidas, BBQ - yung mabangong usok ng iniihaw, malinamnam na sauce, mura at mabibili lang dyan sa kanto. nakakapaglaway...
5. Goto at lugaw with matching tokneneng/tokwa at isaw - syempre dagdagan mo pa ng dahon ng sibuyas, sinunog na bawang, toyong may sili tapos pigaan mo pa ng kalamansi!! saraaappp!!
6. Pansit Habhab - eto talaga ang pansit na kinalakhan ko na sa aming probinsya. madalas ko itong hinahanap hanap lalo na ngayon. tradisyonal na paraan ng pagkain nito ang hindi paggamit ng kutsara o tinidor, kelangan mo syang kainin sa dahon ng saging gamit lang ang iyong bibig. the best kung may sukang maanghang!
7. Pansit (Tamis anghang) - pansit na miki/sariwa, manamis namis na maanghang.. masarap kung mainit at masarap ding iulam sa kaning lamig..
8. Tinapa - the best sa almusal with matching sinangag na kanin at sunny side up at hot choco o kape..
9. Tahong - pwedeng baked tahong o simpleng luto lang sa sprite ok na! (wag nang titigan ang tahong, baka lalong maparami ang kain mo parekoy! paalala malakas makahighblood)
10. Inihaw na spareribs - needless to explain, sobrang miss ko na to... syempre dapat may toyo, sili at kalamansi para sawsawan!
11. Lechon paksiw - manamis namis na maasim na mainit na paksiw.. peyborit part ko, dila.. (oo, mahilig talaga ako sa dila e...) LOL
12. Dinuguan - masarap sa puto, sa bagong lutong kanin or sa kaning lamig.. 
13. Adobong Pata ng baboy - trip ko to, pag yung sobrang lambot ng pagkakaluto yung halos humihiwalay na yung laman sa buto tapos medyo malapot ang sabaw? sarap!! masarap to kahit lumamig na, at nagsesebo ung sabaw, with matching kaning lamig..
14. Bopis - sa totoo lang, di ko pa rin maalis ang aking sarili sa pagkaadik sa bopis kaya kahit andito ako tyaga ako sa beef bopis... pramis! babawi ako pag-uwi ko! sarap kaya nyan sa kaning lamig o kaya sa hot pandesal! yum yum!
15. pinangat na laing - lumaki akong laging nakakatikim neto, lalo na noong di pa nagpunta ng esteyts ang aking mahal na lola... isa sa pinakamasarap na laing na natikman ko ang kanyang luto. hindi ko alam kung anong sikreto ng kanyang gata, pero basta hinahanap hanap ko yun... at irerequest ko talaga sa pag-uwi din nya sa bakasyon ko! (ngayon pa lang naglalaway na ako... wehehe)
16. Pritong tuyo - masarap na kaulam ng pagkasarap sarap na daing.. da best din sa champorado.. o kahit sa simpleng mainit na kanin... wag kalimutan ang sawsawang suka.. hmmmm...
17. longganisang lucban - eto ang siguradong niluluto pa lang e nagugutom at naglalaway ka na! mantika pa lang ulam na! sarap!
18. ice cold beer - pero hindi yang nasa taas... dahil yan ang pinagtitiisan ko dito... yan ang NAB (Non-Alcoholic-Beer)... syempre eto naman ang gusto kong sumayad sa tigang na lalamunan ko...
19. chicharong bulaklak - at syempre ito ang masarap pulutan sa nagyeyelong beer, ang malutong at pampahighblood na chicharong bulaklak! ihanda na ang sukang sawsawan!
20. sizzling PORK sisig - pulutan o ulam, hindi ko ito uurungan! konting piga ng kalamansi, konting durog ng sili, samahan ng paghalo ng itlog... yum yum yum!!
21. crispy pata - syempre di ito papahuli sa listahan ng mga pinaglalawayan ko! malutong na malutong at mainit sabay sawsaw sa pinaghalo halong toyo, ketchup, kalamansi, sibuyas at sili! perfect pampaalta -- crispy pata!
22. lechon baboy - mamantika, malutong na balat at masarap na sauce.... tsalap!
23. inihaw na pusit - eto ang hindi ko mapigilang lingunin at singhot singhutin sa tuwing madadaanan ko... ambango! kakagutom!
23. sweet & spicy chicken feet adobo - sobrang miss ko na to! naiisip ko pa lang ngayon, naglalaway na talaga ako!
24. mangga at bagoong - syempre hindi yan mawawala sa listahan ko... daig pa ang naglilihi... kakapangasim!
25. santol - hindi naman ako masyadong mahilig sa santol, pero kapag naiisip ko yung asin na may kahalong dinurog na sili, naglalaway talaga ako...
26. choc nut - di maipagpapalit sa kahit anong chocolate dito, iba pa rin ang kiliting naiibigay nito sa aking dila.. (di ko pa masyadong namimiss yan, meron pa akong "hany" dito, kaso dalawang piraso na lang at kelangang amuy-amuyin na lang muna hanggang magbakasyon ako... wehehe!)at syempre... sa tagal kong nawala, eto ang pinakana-miss ko ng sobra....
wag kang mag-isip ng kung ano..
nami-miss ko lang ang aking kumot, kama at unan! wahahaha!!
at kagaya ko.... maglaway ka din!! wehehe!
salamat sa mga pektyur:
photobucket/flikcr / goggle
27.9.09
wan.. tu.. tri... say seexxxx...
smile and the world smiles with you..
mula sa paggulong gulong, pagtalbog talbog, pag-epal at pagtumbling sa ibat ibang mga kwarto dito sa blogosperyo medyo may ilan na rin akong nakilala, at nabasang mga posts. ibat ibang klase ng approach sa buhay, ibat ibang sigaw… ibat ibang paraan ng paglalabas ng saloobin.. merong iba na nakakapagpataas ng kilay at nakapanlalaki ng aking mga mata…
pero syempre alangan naman pakialaman ko sila sa mga posts nila… as if naman na napakagaling kong magsulat ng WALA? at saka blog nila yun e! baka mamaya nyan, masabihan pa ako ng “keber mo??” o kaya “walangbasagan ng trip!”… kaya nga apply ko na lang ulet ang walang kamatayang “do not talk when your mouth is full… of shit!”
obserbasyon ko lang, kung may sense ang idinadakdak mo sa blog mo, siguradong maraming interesadong magbasa neto… malamang masarap ang palitan ng komento at kuro-kuro at kahit cbox mo ay magbabaga sa mga gustong maki-epal sa post mo.
kung puro emo at senti ka sa blog mo, meron ilan lang na makikiusyuso lang at meron din naman na handang makinig sayo. Pero ang totoo, nakakasawa din naman na puro negative energies na lang ang napupulot mo di ba?
kasi ako din naman, kaya ako tumatalon talon sa iba ibang kwarto e para malibang at mapangiti.. hindi para lalong ma-down.. ewan ko lang kung may mga taong sadyang masochist na gustong gustong nasasaktan ang sarili nila … at kahit naman hindi karelate-relate yung sitwasyong pinagdadaanan nila e pilit nakikirelate sa nababasa nila! (hahaha! may ganun ba talagang klase ng tao?lol)
kung temang mga suicidal naman ang post mo, tiyak maraming eepal at makikiawat sayo… at yun ang masarap… katulad din ng pakikipagbasagan ng muka sa kanto, hindi ito masarap kung walang umaawat o pumipigil sayo.
kung temang berde o minimal na kahalayan, usually medyo patok yan. basta lang di masyadong bulgar or bastos. pero depende rin syempre sa nagbabasa yan at sa paraan ng iyong pagkakalarawan. pero ako, aminado ako na nakikiliti ang imahinasyon ko sa mga ganun klaseng posts… e para ano pa na “an indecent mind” ako di ba? LOL
all time favorite pa rin ng marami sa atin ang mga patawang post. pwedeng paglalarawan ng mga nakakatawang pangyayari sa araw araw na buhay, mga di pangkaraniwang pagkakataon, mga nilulumot na at hinalungkat sa baul na mga jokes (pero di mo pa rin maiwasan mangiti kapag nabasa mo ulit), mga nakakatawang pektyurs, mga pasaway na pabobong linya, at kung ano ano pa…
at syempre, andyan pa rin ang pangangampanya sa cbox ng kung sino sino para may bumasa ng bagong entry… (ooppsss… bato bato sa langit…) pero di ko trip to…
pero, what the heck! walang pakialamanan… kanya kanyang blog , kanya kanyang trip… as long as wala akong nasasagasaan na kahit na sino, i will maintain my freedom of speech and expression.. hanggat akoy natatawa, nadadarang, nasasaktan, at nalilibugan, isusulat ko lahat yun… “keber mo??” (pahiram ulit!)..pasalamat pa rin ako… dahil dun alam kong normal na tao pa rin ako, may emosyon.
smile, and the world smiles with you… simple lang, tawa lang tayo. lahat ng bagay kahit gaano kabigat, may solusyon. always think positive, and you’ll see..
para po sa mga walang sawang pabalik balik sa kwartong ito, sa mga naligaw, sa mga sumisilip at hindi nagpaparamdam man lang, sa mga tahimik na komento, sa mga nagbibigay ng saloobin, sa mga nagtaas ng kilay, sa mga natawa at nakaramdam ng kalungkutan.. maraming salamat po at mabuhay po kayo!
mula sa paggulong gulong, pagtalbog talbog, pag-epal at pagtumbling sa ibat ibang mga kwarto dito sa blogosperyo medyo may ilan na rin akong nakilala, at nabasang mga posts. ibat ibang klase ng approach sa buhay, ibat ibang sigaw… ibat ibang paraan ng paglalabas ng saloobin.. merong iba na nakakapagpataas ng kilay at nakapanlalaki ng aking mga mata…
pero syempre alangan naman pakialaman ko sila sa mga posts nila… as if naman na napakagaling kong magsulat ng WALA? at saka blog nila yun e! baka mamaya nyan, masabihan pa ako ng “keber mo??” o kaya “walangbasagan ng trip!”… kaya nga apply ko na lang ulet ang walang kamatayang “do not talk when your mouth is full… of shit!”
obserbasyon ko lang, kung may sense ang idinadakdak mo sa blog mo, siguradong maraming interesadong magbasa neto… malamang masarap ang palitan ng komento at kuro-kuro at kahit cbox mo ay magbabaga sa mga gustong maki-epal sa post mo.
kung puro emo at senti ka sa blog mo, meron ilan lang na makikiusyuso lang at meron din naman na handang makinig sayo. Pero ang totoo, nakakasawa din naman na puro negative energies na lang ang napupulot mo di ba?
kasi ako din naman, kaya ako tumatalon talon sa iba ibang kwarto e para malibang at mapangiti.. hindi para lalong ma-down.. ewan ko lang kung may mga taong sadyang masochist na gustong gustong nasasaktan ang sarili nila … at kahit naman hindi karelate-relate yung sitwasyong pinagdadaanan nila e pilit nakikirelate sa nababasa nila! (hahaha! may ganun ba talagang klase ng tao?lol)
kung temang mga suicidal naman ang post mo, tiyak maraming eepal at makikiawat sayo… at yun ang masarap… katulad din ng pakikipagbasagan ng muka sa kanto, hindi ito masarap kung walang umaawat o pumipigil sayo.
kung temang berde o minimal na kahalayan, usually medyo patok yan. basta lang di masyadong bulgar or bastos. pero depende rin syempre sa nagbabasa yan at sa paraan ng iyong pagkakalarawan. pero ako, aminado ako na nakikiliti ang imahinasyon ko sa mga ganun klaseng posts… e para ano pa na “an indecent mind” ako di ba? LOL
all time favorite pa rin ng marami sa atin ang mga patawang post. pwedeng paglalarawan ng mga nakakatawang pangyayari sa araw araw na buhay, mga di pangkaraniwang pagkakataon, mga nilulumot na at hinalungkat sa baul na mga jokes (pero di mo pa rin maiwasan mangiti kapag nabasa mo ulit), mga nakakatawang pektyurs, mga pasaway na pabobong linya, at kung ano ano pa…
at syempre, andyan pa rin ang pangangampanya sa cbox ng kung sino sino para may bumasa ng bagong entry… (ooppsss… bato bato sa langit…) pero di ko trip to…
pero, what the heck! walang pakialamanan… kanya kanyang blog , kanya kanyang trip… as long as wala akong nasasagasaan na kahit na sino, i will maintain my freedom of speech and expression.. hanggat akoy natatawa, nadadarang, nasasaktan, at nalilibugan, isusulat ko lahat yun… “keber mo??” (pahiram ulit!)..pasalamat pa rin ako… dahil dun alam kong normal na tao pa rin ako, may emosyon.
smile, and the world smiles with you… simple lang, tawa lang tayo. lahat ng bagay kahit gaano kabigat, may solusyon. always think positive, and you’ll see..
para po sa mga walang sawang pabalik balik sa kwartong ito, sa mga naligaw, sa mga sumisilip at hindi nagpaparamdam man lang, sa mga tahimik na komento, sa mga nagbibigay ng saloobin, sa mga nagtaas ng kilay, sa mga natawa at nakaramdam ng kalungkutan.. maraming salamat po at mabuhay po kayo!
19.7.09
ikaw, ako at si anselmo
sa tuwing naaalala ko yung mga kwento mo, ikaw at si anselmo, di ko maiwasang mainggit sa kanya.
mabuti pa talaga sya, andami mong panahon para sa kanya. maigsi pa ang panahong ipinagkakilala nyo, at sa totoo lang mas matagal pa tayong magkakilala, pero andami nyo na agad pinagdaanan.
mas madaming kwento mo ang narinig nya, mas madaming emosyon mo ang hindi mo ikinahiyang ipakita sa kanya. di mabilang na sikreto mo ang nalaman na nya. e ako?
buti pa nga sya kahit di nya hingin ang oras mo, lagi kang may panahon sa kanya. buti pa sya konting papansin lang nya sayo, di mo maiwasang di magbigay ng atensyon sa kanya..
buti pa nga sya, paulit ulit na nyang nasilayan ang maamo mong mukha at ang malaanghel mong ngiti. ilan beses ka na nga ba nyang napatawa? buti pa sya….
ano ba ang pakiramdam ng laging nasa tabi mo? ano bang pakiramdam ng mahawakan ka? gaano ba kalambot ang iyong mga pisngi ? ang iyong mga labi? buti pa sya…
ano bang meron sya na wala ako??? sana ako na lang si anselmo…
Subscribe to:
Posts (Atom)
LinkWithin
