You just never know where a person is in his or her life and what they are going through. Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...
Ibat iba ang klase ng tao. Each and one of us were made up by our mere choices and decisions in our lives. Same thing, kung ano man ang nais kong mensaheng iparating sa pamamagitan ng aking blog, ay maaaring iba sa pananaw o paniniwala ng sinumang makakabasa nito. Tabi–tabi po…
deceits
Di maitatanggi, madaming mga taong nag-eexist sa cyber world na nagtatago, mapagkunyari, at nasa likod ng mga mapanlinlang na anyo. Isa na ako dun. Nagkukubli sa likod ng isang maskara.
Pero sa isang payak at maliwanag na kadahilanang gusto ko pa ring malayang magsulat nang walang halong pagalilinlangan na mahusgahan at mamisinterpret, pero hindi upang magpanggap. Sa likod ng mga maskarang ito, masasabi kong malaya kong nasasabi at naisusulat ang gusto ko, walang pagkukuwari. Totoo.
Ngunit bakit nga kaya may mga taong kelangan pang gumamit ng ibang katauhan o pagmumukha? Para saan? Di ba, sino bang naloloko nila? Ang mga taong nakapaligid sa kanila o ang mismong sarili nila? Ano naman ang naging masayang parte sa pagkukunwari? Hanggang kelan? Hanggang sa puntong mismong sarili mo ay di mo na kilala ang totoong ikaw?? Nakakatawa. Nakakaawa. Nakakalungkot ang mga taong ganito.
Pero di ko sila masisisi…
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them... “
Lies
Hindi ako perpektong tao at lalong hindi ako santo. In my past, I’ve done bad things, terrible things. Merong ilan na hindi ko naisip noon na maaring makaapekto pala iyon sa aking decision making at reasoning sa pagdating ng panahon. Pero since past na yun, lessons learned na lang.
Oo, lying is one of those bad habits. But, narealize ko na part lang yun ng aking buhay, habang tumatagal nale-lessen ang lies sa buhay ko. Somehow, I learned how to stand with the truth and mustered enough courage to face the consequences behind it.
Why some people are really good at lying? O minsan bulag lang tayo o sarado ang isip para mapick-up kung alin ba ang totoo at hindi sa sinasabi nila? O sadyang magaling lang sila na magsinungaling? Unlike nung ibang tao na hindi maiwasang mangatal ang boses, manginig ang katawan, di mapakali o mamula ang mukha kapag nagsisinungaling sila.. very obvious di ba?
Pero habitual man, self-satisfying, o white lies para sa kahit kanino, di ko naman sila pwedeng basta husgahan…
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...”
Lust
Isa daw sa seven deadly sins, pagnanasa.
I am speaking about lust, not necessarily pertaining to sexual desire pero pagnanasa sa kahit anong bagay para makuha ito, notwithstanding any hindrance to get it. How to distinguish eagerness to achieve something from lust? That I don’t know. And sometimes, willingly or not, sa sobrang kagustuhan nating makuha o magkaroon ng isang bagay we tend to bend our back and break some rules, may it be social or moral.
Ibat ibang rationale meron ang bawat isang tao kung bakit at pano nya ginagawa ang lahat para makuha ang isang bagay.
If that is to achieve his success in life, maganda yun kasi yung desire to succeed ang tumutulak sa isang tao para makuha ang ninanais nya, against all odds. But to the point of being a user and deceiving anyone or everyone just to gain something or anything that you want? That sucks!
I may be any of this kind, but I know my limitations and capacities. I know how to motivate myself to achieve my goals. I know when to break rules and I open myself for bad consequences. In my past, I may have even crossed some boundary lines and neglected other’s feelings but it’s just me. Kagaya mo. Di perpekto.
But, up to what point healthy ang lust at kelan masasabi na hindi na ito normal? Really, does the end not justifies the means?
“Never judge another person's scars, because you don't know how they got them...”
Sex
Studies proves that sex is healthy to our lives. It releases toxins and relieves tensions each time we do it. On the contrary, lack of sex usually shows irritability and bad mood. (may relevance ba ang pagiging masungit ng matatandang dalaga?? LOL)
Puzzled lang ako. Bakit may ilang taong sexually deprived pa rin although the truth is may mga asawa naman sila? Men are born polygamous. Pero what about yung mga babaeng naghahanap ng sexual life and satisfaction outside their marriage? Should anyone condemn them?
Sa isang pabirong rason ng isang tao na dumadanas ng ganitong sitwasyon; e kasi daw ilokano daw mister nya, pati daw sa sex e tinitipid sya! Pasintabi po sa mga ilokano, pero natawa naman ako sa joke na yun! Pati pala sex pwede ring tipirin??!! LOL
In simple conversation with one of your beautiful and married officemate, how would you react if she would divulge that she is currently enjoying sex with a complete stranger through chatting instead of doing the deed with her husband? Where having sex with her other half only causes her dissatisfaction and most of the times the feeling of rejection? Can you or should you blame her?
To simply open up herself to a complete stranger and discuss about her sex urges up to the point of fantasizing having sex with him, it’s a different course that most of us may sound absurd and taboo but for her it’s just her own way of liberating all her frustrations and humanly needs.
Others may hypocritely despise having this kind of sexual relationship. But can it be one valid reason, if your partner cannot satisfy or fulfill you sexual urges? I think it is a valid ground for annulment di ba?
But, in general view, no one can judge anyone on these cases, even me, dahil di ko naman alam ang totoong nararanasan and anong klaseng dilemma ang pinagdadaanan ng isang tao to do private things like that.
Universal truth, Sex is aligned with our primary needs such as food and shelter on the hierarchy of our basic needs.
However, kung isa ka sa mga above average level na kumikita ng more than enough, kumakain sa mamahaling resto, nabibili ang kahit anong gusto mo anytime, but then nakatali ka sa isang marriage na hindi kayang isatisfy ang sexual needs mo bilang isang tao, matakpan kaya ng material things ang pagiging hollow mo?
Who am I to judge? I have my own flaws and emptiness too..
"Never judge another person's scars, because you don't know how they got them..."
Showing posts with label muni-muni. Show all posts
Showing posts with label muni-muni. Show all posts
27.9.09
wan.. tu.. tri... say seexxxx...
smile and the world smiles with you..
mula sa paggulong gulong, pagtalbog talbog, pag-epal at pagtumbling sa ibat ibang mga kwarto dito sa blogosperyo medyo may ilan na rin akong nakilala, at nabasang mga posts. ibat ibang klase ng approach sa buhay, ibat ibang sigaw… ibat ibang paraan ng paglalabas ng saloobin.. merong iba na nakakapagpataas ng kilay at nakapanlalaki ng aking mga mata…
pero syempre alangan naman pakialaman ko sila sa mga posts nila… as if naman na napakagaling kong magsulat ng WALA? at saka blog nila yun e! baka mamaya nyan, masabihan pa ako ng “keber mo??” o kaya “walangbasagan ng trip!”… kaya nga apply ko na lang ulet ang walang kamatayang “do not talk when your mouth is full… of shit!”
obserbasyon ko lang, kung may sense ang idinadakdak mo sa blog mo, siguradong maraming interesadong magbasa neto… malamang masarap ang palitan ng komento at kuro-kuro at kahit cbox mo ay magbabaga sa mga gustong maki-epal sa post mo.
kung puro emo at senti ka sa blog mo, meron ilan lang na makikiusyuso lang at meron din naman na handang makinig sayo. Pero ang totoo, nakakasawa din naman na puro negative energies na lang ang napupulot mo di ba?
kasi ako din naman, kaya ako tumatalon talon sa iba ibang kwarto e para malibang at mapangiti.. hindi para lalong ma-down.. ewan ko lang kung may mga taong sadyang masochist na gustong gustong nasasaktan ang sarili nila … at kahit naman hindi karelate-relate yung sitwasyong pinagdadaanan nila e pilit nakikirelate sa nababasa nila! (hahaha! may ganun ba talagang klase ng tao?lol)
kung temang mga suicidal naman ang post mo, tiyak maraming eepal at makikiawat sayo… at yun ang masarap… katulad din ng pakikipagbasagan ng muka sa kanto, hindi ito masarap kung walang umaawat o pumipigil sayo.
kung temang berde o minimal na kahalayan, usually medyo patok yan. basta lang di masyadong bulgar or bastos. pero depende rin syempre sa nagbabasa yan at sa paraan ng iyong pagkakalarawan. pero ako, aminado ako na nakikiliti ang imahinasyon ko sa mga ganun klaseng posts… e para ano pa na “an indecent mind” ako di ba? LOL
all time favorite pa rin ng marami sa atin ang mga patawang post. pwedeng paglalarawan ng mga nakakatawang pangyayari sa araw araw na buhay, mga di pangkaraniwang pagkakataon, mga nilulumot na at hinalungkat sa baul na mga jokes (pero di mo pa rin maiwasan mangiti kapag nabasa mo ulit), mga nakakatawang pektyurs, mga pasaway na pabobong linya, at kung ano ano pa…
at syempre, andyan pa rin ang pangangampanya sa cbox ng kung sino sino para may bumasa ng bagong entry… (ooppsss… bato bato sa langit…) pero di ko trip to…
pero, what the heck! walang pakialamanan… kanya kanyang blog , kanya kanyang trip… as long as wala akong nasasagasaan na kahit na sino, i will maintain my freedom of speech and expression.. hanggat akoy natatawa, nadadarang, nasasaktan, at nalilibugan, isusulat ko lahat yun… “keber mo??” (pahiram ulit!)..pasalamat pa rin ako… dahil dun alam kong normal na tao pa rin ako, may emosyon.
smile, and the world smiles with you… simple lang, tawa lang tayo. lahat ng bagay kahit gaano kabigat, may solusyon. always think positive, and you’ll see..
para po sa mga walang sawang pabalik balik sa kwartong ito, sa mga naligaw, sa mga sumisilip at hindi nagpaparamdam man lang, sa mga tahimik na komento, sa mga nagbibigay ng saloobin, sa mga nagtaas ng kilay, sa mga natawa at nakaramdam ng kalungkutan.. maraming salamat po at mabuhay po kayo!
mula sa paggulong gulong, pagtalbog talbog, pag-epal at pagtumbling sa ibat ibang mga kwarto dito sa blogosperyo medyo may ilan na rin akong nakilala, at nabasang mga posts. ibat ibang klase ng approach sa buhay, ibat ibang sigaw… ibat ibang paraan ng paglalabas ng saloobin.. merong iba na nakakapagpataas ng kilay at nakapanlalaki ng aking mga mata…
pero syempre alangan naman pakialaman ko sila sa mga posts nila… as if naman na napakagaling kong magsulat ng WALA? at saka blog nila yun e! baka mamaya nyan, masabihan pa ako ng “keber mo??” o kaya “walangbasagan ng trip!”… kaya nga apply ko na lang ulet ang walang kamatayang “do not talk when your mouth is full… of shit!”
obserbasyon ko lang, kung may sense ang idinadakdak mo sa blog mo, siguradong maraming interesadong magbasa neto… malamang masarap ang palitan ng komento at kuro-kuro at kahit cbox mo ay magbabaga sa mga gustong maki-epal sa post mo.
kung puro emo at senti ka sa blog mo, meron ilan lang na makikiusyuso lang at meron din naman na handang makinig sayo. Pero ang totoo, nakakasawa din naman na puro negative energies na lang ang napupulot mo di ba?
kasi ako din naman, kaya ako tumatalon talon sa iba ibang kwarto e para malibang at mapangiti.. hindi para lalong ma-down.. ewan ko lang kung may mga taong sadyang masochist na gustong gustong nasasaktan ang sarili nila … at kahit naman hindi karelate-relate yung sitwasyong pinagdadaanan nila e pilit nakikirelate sa nababasa nila! (hahaha! may ganun ba talagang klase ng tao?lol)
kung temang mga suicidal naman ang post mo, tiyak maraming eepal at makikiawat sayo… at yun ang masarap… katulad din ng pakikipagbasagan ng muka sa kanto, hindi ito masarap kung walang umaawat o pumipigil sayo.
kung temang berde o minimal na kahalayan, usually medyo patok yan. basta lang di masyadong bulgar or bastos. pero depende rin syempre sa nagbabasa yan at sa paraan ng iyong pagkakalarawan. pero ako, aminado ako na nakikiliti ang imahinasyon ko sa mga ganun klaseng posts… e para ano pa na “an indecent mind” ako di ba? LOL
all time favorite pa rin ng marami sa atin ang mga patawang post. pwedeng paglalarawan ng mga nakakatawang pangyayari sa araw araw na buhay, mga di pangkaraniwang pagkakataon, mga nilulumot na at hinalungkat sa baul na mga jokes (pero di mo pa rin maiwasan mangiti kapag nabasa mo ulit), mga nakakatawang pektyurs, mga pasaway na pabobong linya, at kung ano ano pa…
at syempre, andyan pa rin ang pangangampanya sa cbox ng kung sino sino para may bumasa ng bagong entry… (ooppsss… bato bato sa langit…) pero di ko trip to…
pero, what the heck! walang pakialamanan… kanya kanyang blog , kanya kanyang trip… as long as wala akong nasasagasaan na kahit na sino, i will maintain my freedom of speech and expression.. hanggat akoy natatawa, nadadarang, nasasaktan, at nalilibugan, isusulat ko lahat yun… “keber mo??” (pahiram ulit!)..pasalamat pa rin ako… dahil dun alam kong normal na tao pa rin ako, may emosyon.
smile, and the world smiles with you… simple lang, tawa lang tayo. lahat ng bagay kahit gaano kabigat, may solusyon. always think positive, and you’ll see..
para po sa mga walang sawang pabalik balik sa kwartong ito, sa mga naligaw, sa mga sumisilip at hindi nagpaparamdam man lang, sa mga tahimik na komento, sa mga nagbibigay ng saloobin, sa mga nagtaas ng kilay, sa mga natawa at nakaramdam ng kalungkutan.. maraming salamat po at mabuhay po kayo!
15.8.09
sobra ka na sa tulog!
nag-eenjoy ka ba sa buhay mo ngayon?
tagumpay ka sa pag-aaral at karerang napili mo. may maipagmamalaking trabaho. magandang takbo ng pinaghirapang negosyo. malaking bahay. magarang kotse. limpak limpak na salapi. marangyang pamumuhay.
tanyag ka at sikat sa iyong propesyon. maraming naiinggit sa narating mong estado sa buhay. maraming gustong dumikit sa iyong kilalang pangalan.
marami kang kaibigan. mga totoong kaibigan. may buo at masayang pamilya. maraming nagmamahal at nag-aalaga sa iyo, maraming naghahangad na mabigyan mo man lang sila ng kahit konti mong atensyon.
ngunit naisip mo ba kahit isang beses lang, na paano na kung lahat ng ito, lahat ng tinatamasa mo ngayon at ang buong buhay mo, ay parte lang pala ng isang napakahabang panaginip?
mula sa iyong pagkakaidlip sa realidad at sa pagmulat mo ng iyong mga mata ay lahat ng inakala mong totoo at nakakapagpasaya sa yo ay ang eksaktong kabaligtaran pala ng katotohanan ng iyong pagkatao?
paano mo ipagpapatuloy ang iyong buhay kaibigan? san ka mag-uumpisa?
28.4.09
life per se
God created the donkey and said to him."You will be a donkey. You will work
un-tiringly from sunrise to sunset carrying burdens on your back. You will eat grass,you will have no intelligence and you will live 50 years."The donkey answered:"I will be a donkey, but to live 50 years is much. Give me only 20 years" God granted his wish
un-tiringly from sunrise to sunset carrying burdens on your back. You will eat grass,you will have no intelligence and you will live 50 years."The donkey answered:"I will be a donkey, but to live 50 years is much. Give me only 20 years" God granted his wish *****
God created the dog and said to him:"You will guard the house of man. You will be his best Friend.You will eat the scraps that he gives you and you will live 30 years. You will be a dog. "The dog answered:"Sir, to live 30 years is too much,give me only 15 years." God granted his wish*****
God created the monkey and said to him:"You will be a monkey. You will swing
from branch to branch doing tricks.You will be amusing and you will live20 years. "The monkey answered:"To live 20 years is too much, give me only 10 years."God granted his wish
from branch to branch doing tricks.You will be amusing and you will live20 years. "The monkey answered:"To live 20 years is too much, give me only 10 years."God granted his wish*****
Finally God created man ...and said to him:"You will be man, the only rational creature on the face of the earth.You will use your intelligence to become master over all the animals.You will dominate the world and you will live 20 years."Man responded:"Sir, I will be a man but to live only 20 years is very little, give me the 30 years that the donkey refused, the 15 years that the dog did not want and the 10 years the monkey refused." God granted man's wish
*****
And since then, man lives 20 years as a man ,marries and spends 30 years like a donkey, working and carrying all the burdens on his back. Then when his children are grown, he lives 15 years like a dog taking care of the house and eating whatever is given to him, so that when he is old, he can retire and live 10 years like a monkey, going from house to house and from one son or daughter to another doing tricks to amuse his grandchildren.
That's Life.
Isn't it ??????????
Subscribe to:
Posts (Atom)
LinkWithin
